De laatste update over mijn stuitje was in februari! Oei, dat is een tijdje geleden! Ik vind het super leuk dat ik in reacties lees dat mensen iets aan mijn stuit-avonturen hebben! Herkenning en het gevoel dat je niet alleen bent met je klachten. Ik vind het natuurlijk vreselijk voor iedereen die last van de stuit heeft. Maar ook mij geeft het een goed gevoel te weten dat ik niet alleen ben in dit verhaal. Dus, wat is er in de tussentijd allemaal gebeurd, na 3,5 jaar pijn? Je leest het in deze blog!

Holistisch therapeut

De vorige keer vertelde ik dat ik ging kijken naar de mogelijkheden bij een holistisch therapeut. De lichamelijke opties lijken allemaal niet te werken, dus dan maar het psychische vlak bekijken. Ik ben uiteindelijk volgens mij 5 keer bij haar geweest. Ik heb veel inzichten gekregen en een hoop emoties kwamen er los. Het lijkt allemaal te draaien om het thema zelfliefde. Daar ben ik niet zo goed in. En dat schijnt vast te zitten in mijn stuitje.

Door middel van geleide meditatie en opdrachten als familieopstellingen en gesprekken over waarom ik doe wat ik doe qua werk en vrije tijd, kwamen deze inzichten naar boven drijven. Uiteindelijk ben ik weer weg gestuurd de laatste keer met de boodschap dat ik eerst maar eens goed naar mijzelf moet leren luisteren en voelen wat mijn lichaam zegt. Daar is het holistische avontuur gestrand eigenlijk. 🙂 Het thema zelfliefde houdt mij nog wel bezig. Het komt zo nu en dan weer naar boven drijven en ik krijg soms ook ineens inzichten waardoor ik het gevoel heb dat het vooruit gaat!

Wim Hof methode

Ik ken de Wim Hof methode al zo’n 3 jaar. Eerder heb ik er echter nooit iets serieus mee gedaan, naast een ijsbad workshop. Maar het ging toch weer kriebelen, dus toen er een workshop in Maassluis bleek te zijn heb ik mij daarvoor ingeschreven. Hier kan je alles lezen over hoe die workshop mij verging.

Mensen komen van allerlei klachten af door deze methode toe te passen, waaronder reuma. En aangezien reuma een ontstekingsziekte is en artsen toch vol blijven houden dat de pijn in mijn stuitje een ontsteking is ben ik het na de workshop maar eens serieus gaan oppakken. Hoe de eerste 2 maanden mij vergingen lees je in mijn blog daarover. Ik ben nu 2 maanden bezig, maar voel nog geen verbetering aan mijn stuitje. Ik word er echter ook niet slechter van, dus tja… 3,5 jaar pijn kan ook niet zo snel weg zijn denk ik dan maar.

Nog een keer de NIMOC methode

Ergens voelde ik dat ik er klaar voor was om bij de fysio nog een keer de NIMOC methode te proberen. Dit deed ik ook in maart 2017 en toen heeft het niet het gewenste effect gehad. “Het plakte niet” zegt de fysio telkens. 😉  Maar nu had ik het gevoel dat we het toch nog een keer moesten gaan proberen. Om zeker te weten dat ik wel mijn bekkenbodem kan ontspannen, zodat ik niet alles meteen weer scheef trek na de methode wilde de fysio eerst de spanning in mijn bekkenbodemspieren testen.

Spanning meten bekkenbodemspieren rond stuitje

Dit deed ze met een vaginale probe die, gekoppeld aan een apparaatje, een getal laat zien van hoeveel spanning ik zet op mijn bekkenbodemspieren. Dit kan hiermee ook zittend en staand gedaan worden, waardoor je de spanning kan meten in posities die je ook echt dagelijks hebt. Beetje een raar idee natuurlijk, zo’n ding, maar ik vind het ook wel interessant om te weten!

Conclusie is dat ik inderdaad een basisspanning heb die eigenlijk te hoog is. Niet super hoog, maar ook niet laag genoeg in ieder geval. Heel hard aanspanning is zeg maar 40-50 op het apparaat en helemaal los is 2-3 en ik zat op rond de 7 met mijn basisspanning. Dus niet super schokkend, maar ook niet helemaal ok. Ik heb nu goed kunnen voelen en zien op het apparaatje hoe ik het zittend en staand helemaal moet ontspannen. Mooi om zo inzicht te hebben in wat je doet en hoe dat dan voelt! Conclusie is ook dat ik super goed kan ontspannen, zolang ik maar weet hoe dat voelt en dat weet ik nu! Dus opdracht voor de hele week was zo vaak mogelijk ontspannen!

NIMOC poging 2

Op de dag van de tweede poging deed mijn stuitje meer pijn dan ooit. Geen idee waardoor. Misschien omdat ik het de hele tijd heb ontspannen en er dus beweging in komt? Geen idee. Maar toch was het ok genoeg om de methode nog een keer te doen. Dus ik ging weer zitten, de fysio deed twee keer een kleine beweging met mijn ruggengraat en hop dat was m weer. Er kwam meteen een golf van emotie vrij! Heel apart! Ik kan het nog steeds niet echt goed uitleggen, maar ik voelde dat er iets gebeurde. Ik moest bijna huilen, maar niet helemaal.

Daarna moest ik even navoelen en ik voelde mijn benen zwaar worden, terwijl ik zo zat. Vol op mijn stuitje trouwens. De fysio voelde ook dat er van alles gebeurde. Ik zag dat er bij haar ook emoties opkwamen en dat zei ze ook. 🙂 Heel mooi! Een soort zachte energie hing er ineens. Terug thuis had ik enorm de behoefte om even te mediteren. Even alles laten zakken. Het was maar 10 minuten, toen was ik het weer zat. Maar toch, het was even nodig blijkbaar. Ik leer het al, dat luisteren naar mijn gevoel! 😉 Daarna deed mijn stuitje wel weer pijn, maar het heeft tijd nodig om in te werken. Ik ben benieuwd!! Wie weet “plakt” het deze keer wel!

Zodra ik weer nieuws heb schrijf ik dat natuurlijk weer! 😉 Hoe is het bij jullie met de stuitjes?? 😉

Hoe is het nu met mijn stuitje? #4
Getagd op:        

18 gedachten over “Hoe is het nu met mijn stuitje? #4

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *