De laatste update over mijn stuitje was in februari! Oei, dat is een tijdje geleden! Ik vind het super leuk dat ik in reacties lees dat mensen iets aan mijn stuit-avonturen hebben! Herkenning en het gevoel dat je niet alleen bent met je klachten. Ik vind het natuurlijk vreselijk voor iedereen die last van de stuit heeft. Maar ook mij geeft het een goed gevoel te weten dat ik niet alleen ben in dit verhaal. Dus, wat is er in de tussentijd allemaal gebeurd, na 3,5 jaar pijn? Je leest het in deze blog!

Holistisch therapeut

De vorige keer vertelde ik dat ik ging kijken naar de mogelijkheden bij een holistisch therapeut. De lichamelijke opties lijken allemaal niet te werken, dus dan maar het psychische vlak bekijken. Ik ben uiteindelijk volgens mij 5 keer bij haar geweest. Ik heb veel inzichten gekregen en een hoop emoties kwamen er los. Het lijkt allemaal te draaien om het thema zelfliefde. Daar ben ik niet zo goed in. En dat schijnt vast te zitten in mijn stuitje.

Door middel van geleide meditatie en opdrachten als familieopstellingen en gesprekken over waarom ik doe wat ik doe qua werk en vrije tijd, kwamen deze inzichten naar boven drijven. Uiteindelijk ben ik weer weg gestuurd de laatste keer met de boodschap dat ik eerst maar eens goed naar mijzelf moet leren luisteren en voelen wat mijn lichaam zegt. Daar is het holistische avontuur gestrand eigenlijk. 🙂 Het thema zelfliefde houdt mij nog wel bezig. Het komt zo nu en dan weer naar boven drijven en ik krijg soms ook ineens inzichten waardoor ik het gevoel heb dat het vooruit gaat!

Wim Hof methode

Ik ken de Wim Hof methode al zo’n 3 jaar. Eerder heb ik er echter nooit iets serieus mee gedaan, naast een ijsbad workshop. Maar het ging toch weer kriebelen, dus toen er een workshop in Maassluis bleek te zijn heb ik mij daarvoor ingeschreven. Hier kan je alles lezen over hoe die workshop mij verging.

Mensen komen van allerlei klachten af door deze methode toe te passen, waaronder reuma. En aangezien reuma een ontstekingsziekte is en artsen toch vol blijven houden dat de pijn in mijn stuitje een ontsteking is ben ik het na de workshop maar eens serieus gaan oppakken. Hoe de eerste 2 maanden mij vergingen lees je in mijn blog daarover. Ik ben nu 2 maanden bezig, maar voel nog geen verbetering aan mijn stuitje. Ik word er echter ook niet slechter van, dus tja… 3,5 jaar pijn kan ook niet zo snel weg zijn denk ik dan maar.

Nog een keer de NIMOC methode

Ergens voelde ik dat ik er klaar voor was om bij de fysio nog een keer de NIMOC methode te proberen. Dit deed ik ook in maart 2017 en toen heeft het niet het gewenste effect gehad. “Het plakte niet” zegt de fysio telkens. 😉  Maar nu had ik het gevoel dat we het toch nog een keer moesten gaan proberen. Om zeker te weten dat ik wel mijn bekkenbodem kan ontspannen, zodat ik niet alles meteen weer scheef trek na de methode wilde de fysio eerst de spanning in mijn bekkenbodemspieren testen.

Spanning meten bekkenbodemspieren rond stuitje

Dit deed ze met een vaginale probe die, gekoppeld aan een apparaatje, een getal laat zien van hoeveel spanning ik zet op mijn bekkenbodemspieren. Dit kan hiermee ook zittend en staand gedaan worden, waardoor je de spanning kan meten in posities die je ook echt dagelijks hebt. Beetje een raar idee natuurlijk, zo’n ding, maar ik vind het ook wel interessant om te weten!

Conclusie is dat ik inderdaad een basisspanning heb die eigenlijk te hoog is. Niet super hoog, maar ook niet laag genoeg in ieder geval. Heel hard aanspanning is zeg maar 40-50 op het apparaat en helemaal los is 2-3 en ik zat op rond de 7 met mijn basisspanning. Dus niet super schokkend, maar ook niet helemaal ok. Ik heb nu goed kunnen voelen en zien op het apparaatje hoe ik het zittend en staand helemaal moet ontspannen. Mooi om zo inzicht te hebben in wat je doet en hoe dat dan voelt! Conclusie is ook dat ik super goed kan ontspannen, zolang ik maar weet hoe dat voelt en dat weet ik nu! Dus opdracht voor de hele week was zo vaak mogelijk ontspannen!

NIMOC poging 2

Op de dag van de tweede poging deed mijn stuitje meer pijn dan ooit. Geen idee waardoor. Misschien omdat ik het de hele tijd heb ontspannen en er dus beweging in komt? Geen idee. Maar toch was het ok genoeg om de methode nog een keer te doen. Dus ik ging weer zitten, de fysio deed twee keer een kleine beweging met mijn ruggengraat en hop dat was m weer. Er kwam meteen een golf van emotie vrij! Heel apart! Ik kan het nog steeds niet echt goed uitleggen, maar ik voelde dat er iets gebeurde. Ik moest bijna huilen, maar niet helemaal.

Daarna moest ik even navoelen en ik voelde mijn benen zwaar worden, terwijl ik zo zat. Vol op mijn stuitje trouwens. De fysio voelde ook dat er van alles gebeurde. Ik zag dat er bij haar ook emoties opkwamen en dat zei ze ook. 🙂 Heel mooi! Een soort zachte energie hing er ineens. Terug thuis had ik enorm de behoefte om even te mediteren. Even alles laten zakken. Het was maar 10 minuten, toen was ik het weer zat. Maar toch, het was even nodig blijkbaar. Ik leer het al, dat luisteren naar mijn gevoel! 😉 Daarna deed mijn stuitje wel weer pijn, maar het heeft tijd nodig om in te werken. Ik ben benieuwd!! Wie weet “plakt” het deze keer wel!

Zodra ik weer nieuws heb schrijf ik dat natuurlijk weer! 😉 Hoe is het bij jullie met de stuitjes?? 😉

Hoe is het nu met mijn stuitje? #4
Getagd op:            

34 gedachten over “Hoe is het nu met mijn stuitje? #4

  • 2 november 2018 om 20:43
    Permalink

    Vervelend dat je er zo last van heb. Lijkt mij ook best lastig. Met mijn stuitje gaat alles goeed.

    Beantwoorden
    • 2 november 2018 om 21:15
      Permalink

      Lastig is het zeker ja! Gelukkig is met jouw stuitje alles ok 😉

      Beantwoorden
    • 2 november 2018 om 21:16
      Permalink

      Dank je! Ik ben wel een beetje uitgezocht naar een oplossing, dus ik hoop het ook 😀

      Beantwoorden
  • 4 november 2018 om 19:34
    Permalink

    Oh wow.. wat lijkt het me pijnlijk om daar last van te hebben, ik hoop Dat dit wel voor je werkt, sterkte!

    Beantwoorden
  • 5 november 2018 om 17:53
    Permalink

    Lijkt me erg vervelend om te hebben hopelijk helpt de nieuwe methode

    Beantwoorden
    • 5 november 2018 om 18:00
      Permalink

      Dank je wel😊 Ik probeer er niet te vaak aan te denken, maar zodra ik ergens moet zitten word ik er weer aan herinnerd😆

      Beantwoorden
  • 5 januari 2019 om 18:30
    Permalink

    Hoi Linda,
    Ik hoop dat het iets beter gaat met je stuitje?
    Ik ben zo blij dat je er over schrijft, ik herken zoveel van de klachten.
    Ik lig veel in bed , vanaf eind oktober , door de klachten in mijn bil, vlak bij mijn stuitje, en been.
    Er is nog geen antwoord, neuroloog dacht aan hernia, fysio denkt aan blessure in combi met stress.
    Over een paar weken naar orthopeed, misschien opnieuw cortisosteroiden injectie. Die heb ik in 2008 ook gehad. Was succesvol.
    Kan alleen al die jaren niet lang zitten, en geen lange autoritten.
    Nu heb ik veel pijn na een blessure , drie maanden geleden. Vrijdag bij de fysio ga ik overleggen of zij iets met mijn stuitje kunnen!

    Beantwoorden
    • 5 januari 2019 om 18:39
      Permalink

      Hi Ien, vervelend zeg! Heftig dat je zelfs op bed moet liggen. 🙁 Heeft de injectie bij jou toen lang geholpen dan? Bij mij maar een maand of 2 hooguit… Binnenkort schrijf ik weer een update over mijn stuitje, dus hou mijn website in de gaten! 😉

      Beantwoorden
  • 24 juli 2019 om 21:55
    Permalink

    Hoi Linda,
    Mijn stuitje is 28 jaar geleden operatief verwijderd, en ik heb nooit meer goed kunnen zitten, dus begin daar alsjeblieft niet aan! .Ik heb nu sinds een tijdje weer een zittende baan. Superstom van me natuurlijk, ik verga van de pijn. Trekt de pijn bij jou ook altijd door naar je nek en je hoofd? Ik heb in al die jaren helaas nog nooit een therapie ontdekt welke blijvend verbetering oplevert dus ik houd jouw vorderingen graag in de gaten. Sterkte met alles!

    Beantwoorden
    • 30 juli 2019 om 11:06
      Permalink

      Wow heftig! :O Bij mij is het echt alleen mijn stuitje en de spieren er omheen die pijn doen. Niet dat ik geen pijn heb aan nek en rug enzo, maar dat is in ieder geval niet door het doorstralen vanuit mijn stuitje. Helaas heb ik nog geen update. Ik moet zeggen dat ik even gestopt ben met zoeken naar iets. Wie weet gaat het dan vanzelf weg. 😉 Omdat ik sinds kort weet dat ik het syndroom van Tietze heb (nog niet chronisch, wel irritant) loop ik daarvoor bij een fysio. Zij doet ook van alles in mijn rug, dus wie weet heeft dat dan ook weer effect op mijn stuitje. You never know… 😉 Als Tietze achter de rug is (ik ga er nog steeds vanuit dat het niet chronisch wordt) ga ik misschien overwegen om accupunctuur te gaan doen. Niet persé gericht op het stuitje, want dat heb ik al eens gevraagd en dat kon niet. Maar misschien meer voor het hele welzijn van mijn lichaam en wie weet heeft dat dan weer effect op mijn stuitje. Sterkte ermee! Kan je misschien een sta-tafel krijgen op je werk?

      Beantwoorden
  • 26 september 2019 om 13:08
    Permalink

    Hoi Linda,

    Ik heb je “gehele blog vanaf begin met aandacht gelezen” Ik heb zelf ook al ruime tijd last van mijn stuit (3,5 jaar) Gekomen na een val. In het begin heftig maar na enkele weken werd het minder. waarna het terug kwam na een balletjes trappen met mijn dochter. In het begin ging het nog wel en was ik de pijn vooral aan het ontwijken. Daarna werd het erger en ben ik vorig jaar terecht gekomen bij Meine Veldman in Bilthoven die de Nimoc therapie 1x heeft toegepast. Daarna in Nijmegen bij een bekkenbodemspecialist waar ik nu nog steeds kom. Ik dacht echt een stuk gewonnen te hebben vanaf begin dit jaar, echter sinds enkele weken weer een stuk erger geworden. Ik weet niet waarom, maar dat schijnt erbij te horen denk ik. Ik probeer het zoveel mogelijk uit te sluiten maar op een gegeven moment kun je er niet omheen. Nu kan ik maximaal een uurtje op mijn bureaustoel met stuit uitsparing zitten. En in de avond vooral blijven wandelen en liggen. Ik begin mezelf steeds geïsoleerder voelen doordat ik verjaardagen e.d. afzeg om maar niet te hoeven zitten. Ik voel mezelf ook niet prettig en steeds een beetje meer depressiever (lelijk woord). Maar zoals je zelf ook al zij is het fijn om te lezen dat je niet alleen staat. En wil ik je bedankten voor je verhaal. Ook al is het geen succesverhaal tot nu toe. Wel zou ik je willen vragen waar jij het meest aan hebt gehad tot nu toe. En wens ik je verder heel veel succes toe met je stuitje.
    Groet Gerrie

    Beantwoorden
    • 26 september 2019 om 17:07
      Permalink

      Hi Gerrie,

      Wat vervelend dat jij er ook zo’n last van hebt! En nog vervelender dat je zelfs verjaardagen afzegt, omdat je dan moet zitten. Kan je op je werk niet even een rondje naar koffiemachine, wc of printer lopen, zodat je daarna weer een tijdje kan zitten? Of kan je misschien regelen dat je een zit/sta bureau krijgt? Je hebt een goede reden om die te krijgen in ieder geval.
      Ik laat mij niet tegenhouden dingen te doen door de pijn in mijn stuitje. Misschien heb je op mijn website ook gezien dat wij regelmatig reizen. Bij de vraag of we naar Tanzania zouden gaan heb ik mij bijna tegen laten houden door mijn stuitje vanwege de vliegreis. Toch heb ik mij hier niet door tegen laten houden, want ik wil een stom stuitje mij niet laten weerhouden van het maken van mooie reizen. Na Tanzania zijn we nog naar veel andere plekken geweest. Ik moet er niet aan denken dat ik door mijn stuitje thuis zou zijn gebleven. We zijn zelfs helemaal naar Hawaii gevlogen! Wel via San Francisco. Ik zorg dat ik aan het gangpad zit en ga regelmatig heen en weer lopen. Als ik zit en ik ga lezen bijvoorbeeld, leun ik naar voren, op het tafeltje waar ik dan mijn e-reader heb liggen.
      Ook zal ik nooit een verjaardag overslaan om mijn stuitje. Ik zorg dat ik op een harde stoel zit, zodat ik er niet in wegzak en dus druk op mijn stuitje krijg. En als het te lang duurt en ik krijg pijn ga ik drinken pakken of even staan, want vaak is er toch sowieso niet genoeg plek om te zitten. Ik denk dat dat dus eigenlijk de beste remedie is, aanpassen en vooral niet toegeven en mijn stuitje mijn leven laten bepalen. Het enige wat ik bijvoorbeeld niet zal doen is gaan blowkarten of iets dergelijks. Daar was pas sprake van om dat met mijn werk te gaan doen. Lijkt mij super leuk, maar ik weet gewoon dat die kuipjes voor mijn stuitje een hel zijn en dan sla ik het ook met alle liefde over en maak ik de foto’s wel. Ik heb 1 keer de fout gemaakt om te gaan waterfietsen, in van diezelfde soort kuipstoeltjes. Dat was een heel slecht idee. Dus natuurlijk doe ik sommige dingen niet omdat het gewoon echt niet gaat, maar over het algemeen laat ik mij niet door mijn stuitje tegenhouden.
      Ik heb niet iets gevonden wat het beste helpt. Ik denk dat tijd het beste helpt. Ik merk dat de pijn wel een beetje slijt zeg maar. Het wordt beter, met tegenslagen tussendoor. Toevallig afgelopen dinsdag toen ik bij de yin yoga les was dacht ik ineens “hé! zo kon ik eerder niet zitten” Misschien helpt de yin yoga dus wel, omdat je daarbij alles heel erg ontspant, doordat je langer in een houding blijft (volgende week dinsdagmiddag komt er een blog online over yin yoga!). Ik doe dit nu een aantal weken, dus of het echt helpt moet op de langere termijn blijken. En het allerbeste is natuurlijk om niet te gaan zitten. Zolang ik niet zit heb ik nergens last van. Maarja, nooit meer gaan zitten is natuurlijk niet haalbaar. 😉

      Ik hoop dat jij ook je draai gaat vinden met je stuitje. Maar probeer echt je niet te gaan isoleren door je stuitje! Ik vind dat echt heel erg om te lezen! Laat jij je echt tegenhouden door iets stoms als je stuitje? Niemand vindt het erg als jij staat op een verjaardag! Er zullen toch wel meer mensen staan? En anders ben jij de enige die staat. En dus? Dan kijken ze maar omhoog 😉 Of je gaat juist op de grond zitten, heb ik ook wel eens gedaan. Dan moet jij omhoog kijken hihi. 😉

      Beantwoorden
      • 7 november 2019 om 23:30
        Permalink

        Beste Linda,

        Jouw verhaal geeft me niet veel hoop om van mijn klachten af te komen. Maar fijn om te lezen dat je alles deelt en alle behandelingen beschrijft.

        Mvg G. A.

      • 8 november 2019 om 21:14
        Permalink

        Hi! Ik kan het niet mooier maken helaas! Maar toch zijn er ook een hoop mensen die er wel vanaf komen hoor, dus geef niet op! 😀 Ik ga er ook nog steeds van uit dat het weg gaat, alleen weet ik nog niet wanneer 😉

  • 10 januari 2020 om 19:07
    Permalink

    Jeetje, alsof ik mijn eigen verhaal zit te lezen…… zo herkenbaar. Ik merk zelf dat mensen in mijn omgeving zich niet kunnen voorstellen hoe pijnlijk het is en hoe beperkt je hierdoor bent. Ik kan het wel negeren en gewoon alles doen, maar de dagen daarna word ik hier dan genadeloos voor afgestraft. Dan denk je een volgende keer wel eerst even na voor je iets gaat doen…..😳
    Ik ben nu op het zelfde punt als jij, ik heb eigenlijk al het mogelijke geprobeerd. Nu 5 weken geleden zijn de zenuwen uitgeschakeld in dat gebied, de arts had er het volste vertrouwen in dat het goed zou werken. Helaas……… geen enkele verbetering. Dus ik ben aan het googelen en rondvragen, maar er blijft weinig meer over. De NIMOC methode is nieuw voor mij, ik volg jouw ervaringen dan ook graag. Mocht je nog nieuwe ideeën en inzichten krijgen, dan lees ik het graag😊. Ik hoop dat je iets vindt wat zitten in de toekomst iets dragelijker maakt.

    Beantwoorden
    • 10 januari 2020 om 20:08
      Permalink

      Hi Cindy,

      Echt? Werkt het uitschakelen van de zenuwen niet? Dat was inderdaad bij mij ook voorgesteld! Er werd mij wel verteld dat het 50% kans was dat het zou helpen, dus de arts die ik had was blijkbaar minder overtuigd dan die jij had. Vervelend dat het niet heeft gewerkt zeg! Merk je wel andere dingen die je niet meer voelt nu?
      Ik ben nog niet verder gekomen dan toen ik deze blog schreef. Wel merk ik dat het misschien een tikkeltje beter wordt in de tijd. Om maar iets stoms te noemen kan ik weer een string aan haha. Dat heeft jaren pijn gedaan, maar dat kan nu weer gewoon! 😀 Maar lang zitten blijft vreselijk. Dus een bioscoop, congres of lange vergadering blijft ellendig helaas. Of een vliegtuig… Bij een aantal congressen ben ik gaan staan. En 1 keer kwam er zelfs nog iemand bij me staan. Maar helaas kan dat niet overal. Ik denk dat ze mij uit de bioscoop komen halen als ik ga staan haha.
      Ik ga de komende tijd serieus meer aan de gang met ontspanning en meditatie, meer daarover volgende week in een blog. 😀 Dus ik hoop dat dat misschien nog iets brengt, doordat alles echt goed kan gaan ontspannen!

      Jij ook heel veel succes en laat je het mij dan ook weten als je iets hebt gevonden wat echt werkt? 😀

      Beantwoorden
      • 1 maart 2020 om 16:19
        Permalink

        Het is alsof ik mijn eigen verhaal lees en ik ben blij om te lezen dat er nog vrouwen dit probleem hebben. Ik voel me echt alleen met deze pijn! Al meer dan 2 jaar is het bijna onmogelijk om rustig en pijnloos te zitten. Dit is gekomen na een operatie aan de heup. Meteen na de operatie kreeg ik pijn aan het stuitje en het is niet meer weggegaan…
        Ik herken heel veel en heb ook al heel veel gedaan! Al ontelbare spuiten erin gehad, ook inwendige manipulatie ondergaan en de regio’s errond laten onderzoeken. Niks helpt!
        Donderdag zal ik voor een 4de keer naar een bekkenfysiotherapeut gaan. Zij drukt op het staartbeentje en de aanhechtingen er omheen. Het is extreem pijnlijk en na 3 behandelingen doet het alleen maar meer pijn.
        Staan is ook zo vermoeiend! Gelukkig ben ik leerkracht en moet ik door de dag niet zitten. Maar als het speeltijd is en alle collega’s gaan rond de tafel zitten om koffie te drinken…dat is zo’n frustrerend moment.
        Ik mis het zitten!!! Als ik mensen rondom me op een stoel of op de bank zie zitten, kan ik wel janken. Dat kan ik dus niet!

        Hoe gaat het ondertussen met jou? Ik hoop van harte dat je minder pijn hebt!!!

      • 1 maart 2020 om 20:13
        Permalink

        Hi Inga,
        Dat herken ik wel dat het juist veel meer pijn doet als het stuitje gemanipuleerd wordt! :O
        Ik denk zelfs nog steeds dat het daardoor om zeep ik geholpen door de eerste fysio waar ik heen ging, maar dat is nergens op gegrond verder hoor, dus misschien is dat helemaal niet zo.
        Ik denk af en toe dat het wat minder wordt! Maar andere keren moet ik weer lang in een vergadering of een dag op een congres zitten en dan doet het gewoon weer heel erg pijn… Maar doordat ik soms het idee heb dat het beter gaat heb ik nog wel de hoop dat het ooit weg kan gaan. Ik heb zeker meer dan 10 jaar een zere nek gehad en dat is nu ook zo goed als weg. Dus ik dacht dat ik dat altijd zou houden, omdat het al zo lang was, maar toch is dat dus niet zo. Natuurlijk doet mijn nek nog af en toe pijn, maar dat is misschien 1 keer in de 2 maanden een paar dagen. Daar is mee te leven en daar zou ik heel blij mee zijn als het zo ook met mijn stuitje gaat zijn. 😀
        Ik hoop dat jij snel vind wat goed werkt voor jou. Ik ben inderdaad ook wel eens jaloers op mensen die gewoon heel relaxt op een stoel kunnen zitten, terwijl ik alleen maar zit te draaien.
        Wie weet kunnen wij over een tijdje weer zo zitten. 😉

  • 23 april 2020 om 21:37
    Permalink

    Wat een herkenbaar verhaal! En wat mooi geschreven, zo open en met humor. Zo fijn om eens een beetje herkenning te hebben!! Ik loop al meer dan 1,5 jaar met pijn in mijn stuitje en rug, sinds de geboorte van mijn dochter. Verschillende fysio’s verder, een injectie bij de pijnpoli, stuitkussens die niet echt werken, cesartherapeut aan huis voor werkplekadvies, zit-sta buro, arbo-artsen omdat ik niet lang kan zitten… Nu was ik aan het rondkijken of ik een 2e injectie zou laten zetten, die gaat dan op een andere manier, dieper ofzo. En ik ga misschien naar een arts die een levend bloed analyse doet, en verder kijkt dan de reguliere zorg. Meditatie doe ik ook. En frequentietherapie. Ik ben er wel van overtuigd dat ontspanning helpt. Maar zitten is nog steeds een uitdaging en vaak ronduit pijnlijk. Op een harde zitting gaat het beste voor mijn stuitje, maar voor mijn rug niet erg ondersteunend, dus met kussens in mijn rug probeer ik het even vol te houden. Zo weinig mogelijk zitten probeer ik maar.
    Ik blijf je volgen! Hopelijk gaat het steeds beter!

    Beantwoorden
    • 27 april 2020 om 21:46
      Permalink

      Jammer dat die injectie bij jou ook niet de gewenste uitwerking heeft gehad! Ik heb nu het idee dat het een beetje uitdooft, na 5 jaar. Misschien omdat ik nu al 6 weken niet op mijn werk ben, ondanks dat ik juist nu veel meer zit thuis dan dat ik normaal op het lab heen en weer loop. Vandaag heb ik toevallig weer meer pijn, ik heb vandaag gefietst en dat doe ik eigenlijk nooit. Ik hoop dat dat het niet weer overhoop heeft geholpen, maar ik denk dat het niet helpt om op zo’n zadel te zitten. Een levend bloed analyse lijkt mij ook super interessant! Ga je dat doen denk je? Herkenbaar inderdaad dat het nog het beste is om op een houten plank te zitten! Maar ook dat is inderdaad niet lekker als je daar lang op moet zitten. 😉 Ik ben benieuwd hoe het je verder zal vergaan! Laat je het weten als er progressie is? 😀

      Beantwoorden
  • 12 mei 2020 om 16:49
    Permalink

    Hoi

    Sinds kort ben ik lid van een facebook groep waarin mensen met stuitproblemen hun verhaal doen. Ik denk er aan om een afspraak te maken bij dokter Scheltinga in Eindhoven. Hij is chirurg en verwijdert eventueel (delen van) de stuit.
    Heb je daar ooit aan gedacht? Of zijn er mensen hier die zulke operatie al ondergaan hebben? De mensen in de facebook groep die de operatie ondergingen zijn een pak beter achteraf!

    Voor geïnteresseerden de naam van de groep: Stuit-problemen, staartbeentje, coccyx pijn, coccygodynie, coccygectomie

    Beantwoorden
    • 14 mei 2020 om 10:22
      Permalink

      Dank je wel voor de tip! Ik ga zeker eens in de groep kijken. Dokter Scheltinga heb ik volgens mij al eens eerder voorbij zien komen. Ik vind het wel een heftige stap om een operatie te doen. Ik heb nu eigenlijk vooral last ervan als ik een hele dag zit, bijvoorbeeld op een congres, of lang in een vliegtuig. Congressen mogen voorlopig niet 😉 En ik ben bij een congres ook al eens gaan staan en toen kwam er zelfs iemand bij mij staan. En een vliegtuig, tja, ik hoop dat we oktober onze vakantie alsnog kunnen doen, maar ik denk dat er daarna niet veel meer ver gevlogen zal worden door ons. Maargoed, zeg nooit nooit. Maar dan is het dat waard. Nu ik al 9 weken thuiswerk heb ik een stuk minder pijn. Ondanks dat ik nu mega stress heb en ook veel meer zit, op een stoel die in theorie helemaal niet goed is. Wel een soort pauze van werk gehad daardoor, omdat er niet genoeg thuiswerk is. Heel veel tijd om van alles te overdenken en in mijn hoofd te laten gebeuren. Tja, wie weet helpt alles er een beetje bij, ik kan helaas geen uitsluitsel geven wat nu precies de oorzaak is van minder pijn in mijn stuitje in deze weken. De rest van mijn lichaam doet trouwens mega veel pijn van het vele thuiszitten nu! Dus misschien doet de rest van mijn lichaam nu wel zo veel pijn dat de stuit wordt overstemd 😉

      Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *