19 september t/m 8 oktober 2017 waren wij in Madagaskar! Op deze pagina vindt je mijn reisverslag wat ik bijhield gedurende de reis.

We zijn hier geweest met een individuele rondreis, helemaal aangepast aan onze wensen. Met privéchauffeur, omdat je niet alleen mag rijden in Madagaskar. Tijdens de reis zal ook blijken dat het sowieso niet veilig en niet prettig is om alleen door dit land te gaan. We hebben de reis geboekt bij Pangea travel, wat ons goed bevallen is, vandaar dat ik ze hier noem.

Ons doel van deze reis was op zoek gaan naar bijzondere dieren, zoals lemuren, kameleons en kikkers. En natuurlijk genieten van de omgeving en de vrije tijd!

Hier in ieder geval een overzicht van de route, met hotels/bungalows:

  • 1 nacht Antananarivo (Hotel Belvédère)
  • 2 nachten Andasibe (Grace Lodge)
  • 2 nachten Residence Madalief (Antsirabe)
  • 1 nacht Ambositra (L’Artisan Hotel)
  • 2 nachten Ranomafana National Park (Manja Hotel)
  • 1 nacht Fianarantsoa (Ecole Hôtelière La Rizière)
  • 2 nachten Tsaranoro Valley (Camp Catta)
  • 3 nachten Isalo National Park (Isalo Ranch)
  • 3 nachten Ifaty (La Plage Hotel)
  • 1 nacht+dag Antananarivo (Hotel Belvédère)

——————————————————–

Dag 1, Amsterdam naar Antananarivo

Om 2:15 gaat de wekker! We zijn om 21:00 al gaan slapen, dus op zich is het te doen. Al zal het niet mijn hobby worden…

Om 4:00 staan we al netjes op Schiphol. Tassen afgeven, de douane door en naar de gate. Tot zover alles ok. Ik heb dit keer 17 kg in mijn tas!! Zo veel heb ik nog nooit gehad. Dus ik denk hoe kan dat nou?! Maar het grote verschil is dat ik dit keer mijn hardloopschoenen aan heb, die ik ook als wandelschoenen ga gebruiken. Mijn echte wandelschoenen zitten dus in mijn tas! En die zijn op zichzelf al zeker 2-3 kg… En ik heb nog 8 shirts mee die ik eigenlijk wilde weggooien en die ik dus een keer aan doe en dan aan de schoonmaakster van het hotel/huisje of aan iemand die we tegenkomen die een shirt kan gebruiken geef. Het lijkt niet veel, maar dat weegt ook wel door.

7:15 zou onze eerste vlucht naar Parijs gaan. Zitten we er allemaal netjes in klinkt er *plingplong* “Goedemorgen, blabla, ik heb slecht nieuws, vanwege de mist kunnen we niet weg. Dit gaat nog ongeveer een uur duren.” Wat?! We hebben op Parijs 2,5 uur overstaptijd, dus we kunnen wel wat hebben. Maar relax is het niet. Uiteindelijk zijn we vijf kwartier later dan gepland vertrokken naar Parijs.

Om 9:55 kwamen we aan bij de goede gate in Parijs en boarding tijd was 10:15, dus we waren op tijd! Om 11:10 zou het vliegtuig vertrekken naar Madagaskar. Maar dat gebeurde niet…. Deze vlucht is met Air France. Ze spreken dus geen Nederlands, maar dat maakt niet uit. Maar je zou toch verwachten dat ze wel een beetje Engels kunnen als ze in een intercontinentaal vliegtuig werken. Helaas is dit niet het geval. Wat er dus gezegd wordt over waarom we laat weg gaan weet ik niet. Ze komen er niet uit om het over de intercom in het Engels te zeggen. Wat ik eruit kon halen was eerst dat we nog moesten wachten op een passagier. Toen ineens gingen we toch weg. Maar na een uur stilstaan op een baan ergens gingen we toch weer terug naar de gate, omdat de bagage van die persoon er nog uit moest. Dat wisten ze toch een uur geleden ook al?! Ik begrijp er nog steeds niks van. Ik ving iets op toen een steward iets vertelde tegen iemand dicht bij ons over politie en arresteren, maar verder ging mijn Frans ook niet. Laten we er dan maar vanuit gaan dat het echt een verdachte koffer is geweest, waar die man dus voor gearresteerd is. Goed verhaal en dat is het uur en drie kwartier (!) wachten nog een soort van waard…. 😉

Ruim een uur later dan gepland kwamen we uiteindelijk aan in Madagaskar. En wonder boven wonder was ook onze bagage meegenomen in de korte overstaptijd! 😀

We werden opgehaald door onze chauffeur Rija. Om 2:00 plaatselijke tijd (het is hier 1 uur later dan in NL) waren we in hotel Belvedere in Antananarivo. Meteen maar gaan slapen!

Uiteindelijk dus 2 uur en 3 kwartier ipv 1,5 uur in het eerste vliegtuig gezeten en 12 uur ipv 10,5 uur in het tweede vliegtuig…. Ik ben toch echt voor teleportatie… Ik moet zeggen dat het meevalt met mijn stuitje! Maar zo lang zitten blijft toch enorm oncomfortabel. 🙁

——————————————————–

Dag 2, Antananarivo naar Andasibe

We hebben 3 soorten lemuren gezien! 😀 Tijdens de avondwandeling die we net hebben gedaan. Zo cool! De muislemuur, dwerglemuur en de wol lemuur. De muislemuur zelfs op een halve meter afstand. Hij denkt dat als hij stil blijft zitten wij hem niet zien. 😉 Dat denkt hij verkeerd! Haha zo konden we hem supergoed zien! De muislemuur is zo’n 8 cm groot. Super schattig!

muislemuur madagaskar

Daarnaast hebben we vanochtend een toer door Antananarivo gehad. Deels met de auto, deels lopend. Goed om wat van de achtergrond en geschiedenis te weten voordat we het land in gaan.

In ruim drie uur zijn we vervolgens naar Andasibe gereden, waar we nu twee nachten verblijven in Grace Lodge. Een leuk basic huisje met twee grote salamanders (gekko’s misschien?). Zolang ze buiten de klamboe blijven vind ik alles prima. 😉

———————————————————-

Dag 3, Andasibe 

Vandaag zijn we bij Andasibe naar het park Analamazaotra geweest. We hadden dezelfde gids als met de nachttour gisteren. We hebben bruine lemuren gezien, diadeem sifaka’s en de indri’s! De indri’s kunnen heel veel herrie maken! De gids loopt al sinds hij klein is daar rond met zijn vader en heeft de geluiden van die dieren na leren doen. Hij hoeft maar 1 keer het geluid van de indri te maken en dan gaan ze allemaal meedoen. Heel grappig! Dit is de diadeemsifaka.

diadeemsifaka madagaskar

We hebben hier zo’n twee uur gelopen. Volgens mij zouden we daar normaal gesproken langer lopen. Maar ik heb sinds gisteravond nogal last van mijn ingewanden…. Al voelde het in het vliegtuig ook al niet helemaal top. De probiotica die ik neem om dit te voorkomen werken dus nog niet helemaal optimaal. Al had ik het in Tanzania veel erger, dus wie weet hoe erg het anders was geweest. Ander voedsel in combinatie met drie zeer korte nachten zal niet helpen. Vannacht had ik wel lekker geslapen gelukkig.

Na dit park zijn we nog naar Indri eiland gegaan. Waarom het zo heet weet ik niet, want er is geen Indri te vinden. Maar wat ze wel hebben zijn bamboe lemuren, de bruine lemuren (die ook op je schouders komen zitten, zoals in Apenheul ;)), de diadeem sifaka’s en de zwart-wit lemuren. Ze worden hier wel gelokt met bananen en ze kunnen het eiland niet af. Dus het is meer een dierentuin. Maar ze vangen hier ook lemuren op die werden gehouden als huisdier, dus ze zijn niet alleen voor toeristen bezig. Heel leuk om ze van zo dichtbij te zien zonder kooien. En dus toch weer twee soorten gezien die we nog niet hadden gezien!

Hierna zijn we nog naar een krokodillen boerderij geweest. Hier hebben we wat slechte ervaringen mee gehad in Maleisië, maar hier hadden de krokodillen nog wel hun staarten en zag het er allemaal wat natuurlijker uit. Het zijn nijlkrokodillen, de enige soort in Madagaskar. Verder hadden ze ook kikkertjes, 2 kameleons, platte gekko’s en een fossa! De fossa is moeilijk in het wild te zien, dus toch leuk dat we hem hier in een hokje hebben kunnen zien.

Nu zitten we lekker aan het (ijskoude) zwembad. Frank is erin geweest. Heel even haha. Ik waag mij er maar even niet aan… Lekker even de rest van de middag rustig aan. Vanavond nog wat proberen te eten (de lunch ging best ok, dus ik heb goede hoop) en morgen door naar Antsirabe. Op zoek naar meer dieren. 😀 Ik kon niet vinden dat daar internet is, dus ga er maar gewoon vanuit dat het nu even een paar dagen duurt. 😉

———————————————————

Dag 4, Andasibe naar Antsirabe

Vandaag een lange reisdag. De enige hele lange reisdag gelukkig. Dat was 1 van onze wensen bij het boeken, niet te vaak te lang rijden. Vandaag ontkomen we er niet aan.

Na 1,5 uur rijden hebben we een bezoek gebracht aan het Peyreiras reservaat. Daar staan een paar kassen en daarin zitten heel veel soorten kameleons, gekko’s en kikkers. Ze zijn er in rood, groen, bruin, verzin het maar en de ene nog aparter dan de andere. Leuk om ze van zo dichtbij te zien. In het wild is het toch lastig om ze allemaal te vinden.

kameleon madagaskar

Onderweg rijden we door het groen/bruine landschap met daarin huisjes. Huisjes waarvan je je afvraagt hoe die kunnen blijven staan. Met golfplaten erop als dak, verzwaard met wat zandzakken. We wisten al dat er hier veel armoede zou zijn (vandaar ook mijn shirts die ik hier achterlaat, dan help ik in ieder geval een paar mensen aan een “nieuw” shirt), maar zulke slechte huizen heb ik nog nergens eerder gezien.

Overal zie je ook veel mensen kleding wassen in de rivieren. Daarna wordt de was op het gras of op een rots gelegd om te drogen. Sommige stukken land liggen helemaal bezaaid met kleding. Je kan je afvragen hoe schoon het op deze manier wordt…

Owja en die uitlaatgassen waar in Nederland zo moeilijk over gedaan wordt in steden als Utrecht en Rotterdam, daar gaan we de aarde niet mee redden hoor! Hier is het niet verantwoord om het autoraampje open te houden. Zwarte rook komt uit de busjes, vrachtwagens en auto’s. En het meurt enorm! Ik denk dat ze hier meer meehelpen aan fijnstof in de lucht dan dat die paar iets te oude auto’s in Nederland doen. 😉

We zijn natuurlijk ook nog even gaan lunchen. Ik denk dat mijn darmen hier wel blij van worden:

Verder zijn we ook nog langs een aluminiumfabriekje geweest. Ik denk dat die mensen die daar werken niet oud gaan worden… Wat een stank, stof en hitte komt daar vanaf.

Ik ben trouwens blij dat we niet zelf rijden hier. Alles en iedereen rijdt, loopt, fietst en bromt overal over de weg. Omdat er heel veel gaten in de weg zitten wordt er ook behoorlijk geslalomd en daardoor blijven veel weggebruikers niet altijd aan de goede kant van de weg, wat soms best spannend is. In de dorpjes die we door rijden is het al helemaal niet te doen. Enorm druk en echt uitkijken dat we niemand raken met de spiegels.

Nu zitten we in Residence Madalief, oorspronkelijk opgericht door Nederlanders. We hebben een hele mooie kamer en het eten is heel lekker! Net een beetje luxer allemaal dan de vorige twee plaatsen. Al is er geen warm water haha. Opgewarmd met zonne-energie, wat blijkbaar gisteravond al op was en vanochtend nog niet opgewarmd. 🙁

We weten nu ook waarom we zo’n vertraging hadden met het vliegtuig vanaf Parijs, want we spraken net een ander Nederlands stel die in hetzelfde vliegtuig zaten! Zij zagen dat er een man in het vliegtuig ondervraagd werd door drie agenten en daarna eruit is gehaald. En later bleek dus dat zijn bagage er ook uit moest, waardoor we terug moesten. Blijft suf dat ze dat niet meteen hadden bedacht, maar blijkbaar was er dus genoeg reden om deze vertraging op te lopen door deze ene man. Zij waren met 1 tas minder het land in gekomen, samen met nog veel meer mensen! Omdat ze met het eruit halen van de bagage van die man het hele rek eruit hadden gehaald en de rest niet terug hadden gezet. Die kregen ze dus pas 3 dagen later nagestuurd. We hebben dus echt geluk gehad met de bagage.

——————————————————

Dag 5, omgeving Antsirabe

Vandaag een lange wandeling door rijstvelden en dorpjes op het programma. Vanochtend had ik voordat we weg gingen al vijf keer op de wc gezeten… Ik maakte mij dus nogal zorgen over hoe ik dat moest gaan doen vandaag. 🙁 Van het ontbijt had ik alleen maar een sneetje brood met wat jam gegeten. De vruchtjes durfde ik niet aan, omdat je niet weet waar het in gewassen is en verder was er niks anders. Ik kreeg dat brood al met moeite mijn mond in.

Maarja toch maar gewoon gegaan en we zien wel. Ik ga niet op m’n bed liggen als ik in Madagaskar ben! En de bushtoilet is overal. 😉 En eigenlijk ging het heel goed! Toen we een stuk omhoog moesten lopen de berg op merkte ik wel dat ik te weinig gegeten had. Maar een Sultana doet wonderen en ik had er zowaar weer trek in. (Die gezonde zaden/haver repen die ik bij me heb krijg ik nu echt even niet m’n keel door…)

Dus, over de wandeling dan! We hebben zo’n 4,5 uur gelopen. Vanuit Betafo een berg op en aan de andere kant er weer af. Langs huisjes van de lokale bevolking, waar ze aan het wassen waren, in de rijstvelden aan het werk of gewoon een beetje aan het rommelen. Ze verbouwen rijst, of, als de grond te droog is, maken ze bakstenen. Ze zijn gewend aan toeristen die langs lopen en ze vinden het niet erg als je foto’s maakt. De kinderen die er aan het werk zijn (kinderarbeid alom hier!) en rondlopen willen alleen maar op de foto. Als ze je camera zien willen ze op de foto. En ze vinden het dan helemaal geweldig als ze de foto terug zien op het schermpje. We hebben dus veel foto’s met kinderen haha. Ze vragen ook niet meteen om geld als je een foto maakt, wat in andere landen nog wel eens anders is. Dus dat is heel fijn. Ze bedelen sowieso niet. Ok, alleen om op de foto te gaan dan. 😉 En als je dan uit jezelf een lege plastic fles aan ze geeft vinden ze dat helemaal geweldig. Daar kunnen ze geld voor krijgen of ze gebruiken ze om water in mee te nemen naar waar ze gaan werken.

Eenmaal bovenop de berg waren graven te zien van families. Volgens een lokaal geloof hier worden de overledenen eerst ergens anders begraven. Na een paar jaar worden ze dan opgegraven en de botten worden dan in de graftombe bij de rest van de familie gedaan.

Bovenop de berg lag ook een hele grote rots. Die ligt daar op een rare plek en niemand weet hoe die daar komt. Ik werd er al de hele tijd naartoe getrokken toen ik hem zag. Later vertelde de gids dat daar mensen komen om te mediteren en contact te maken met hun voorvaderen, waar ze hier heel erg in geloven. Cool!

antsirabe madagaskar

Er lagen ook glimmende stenen op de berg en toen ik er eentje oppakte vertelde de gids dat het witte kwarts is. Heel mooi! Ik heb er nog een paar gepakt. 😉 Misschien is het bergkristal of sneeuwkwarts. Ze zijn nu nog vies, dus ik kan het niet goed zien. Ik ben benieuwd of ik ze mee krijg naar Nederland.

We hebben ook nog een lunch gekregen onderweg. In een 1000 sterren restaurant zoals de gids zei. 😉 Prima lunch met bladerdeeg dingen uit de frituur met gehakt en ui erin. En een klein stokbrood met ham en ook nog verse ananas en bananen. De ananas werd voor onze ogen gesneden dus ik zag dat hij er niet met zijn vieze handen of vies water aan had gezeten, dus dat durfde ik wel te eten. Al heb ik niet teveel genomen.

Na de lunch liepen we echt tussen de rijstvelden door. Dus over de paadjes tussen de velden, van zo’n 20-30 cm breed en over watertjes heen springend. Best spannend af en toe met water en “afgronden” ernaast van 50 cm tot 2 meter! We zijn er zonder kleerscheuren overheen gekomen. 😉 Het was een mooie wandeling!

Terug bij het hotel was de Nederlandse manager er ook. Ik heb het met haar ook eens over m’n vervelende buik gehad en zij zei dat het ook wel eens zou kunnen komen door de malaria pillen… Daar had ik niet eens aan gedacht! In Zuid-Afrika en Tanzania had ik ook malariapillen en dan mag je 1 keer raden waar ik ook problemen had. Ze zei dat hier toch geen malaria is en dat het geen malariatijd is (waarom adviseert de GGD dan überhaupt dat ik ze moet nemen?!! Iedere keer horen we dat er toch geen malaria is als we ergens zijn waar we die dingen moeten slikken…), dus dat ik eens kan proberen om die 1 keer niet te nemen. Maar in de bijsluiter staat een kleine 10 keer dat je niet mag stoppen tot 7 dagen nadat je terug bent uit een malariagebied, dus ik blijf ze toch maar nemen. Mijn klachten staan trouwens bij zeer vaak voorkomend. Dus tja… De laatste 2 dagen heb ik er alleen rond het ontbijt last van. Zolang het niet slechter wordt, kan ik mij er wel op instellen en vind ik het prima.

Vandaag hadden we wel warm water trouwens, al moesten we wel heel lang wachten. Gelukkig maar, want we kwamen nogal oranje terug van de wandeling in de stoffige omgeving haha.

——————————————————-

Dag 6, Antsirabe naar Ambositra

Vandaag is het zondag, dus we werden gewekt door de kerkklokken die verderop klonken. We hoefden vandaag maar 2 uur te rijden naar Ambositra, dus niet vroeg eruit en konden even lekker rustig opstarten. Mijn darmen zijn vandaag een stuk beter! Jeeee. Ik had nu een bakje yoghurt met muesli gekregen. Dat ging een stuk beter naar binnen dan dat brood van gisteren!

Eerst brachten we nog een snel bezoek aan Antsirabe voor water en geld opnemen. Maximaal konden we nu maar omgerekend 60 euro opnemen (de briefjes van 10000 ariary waren op, anders hadden we twee keer zoveel kunnen opnemen), maar daar kom je hier een heel eind mee. Voor de lunch betalen we bijvoorbeeld 10-15 euro per keer en de rest van het eten zit al in de prijs van de reis die we geboekt hebben, dus we hebben niet veel nodig. En we hebben nog best wat over van wat we eerder hadden gewisseld. In het volgende stadje kijken we wel weer verder of we meer kunnen pinnen of wisselen.

Nu zijn we in l’Artisan hotel in Ambositra. We hebben een enorme kamer. Meer een appartement. Met 2 slaapkamers. En de wc en douche zitten in een soort raar gangetje ver weg van het bed wat we gaan gebruiken, waar ook nog een soort achterdeur is, waardoor ik het bijna eng vind om daar alleen heen te gaan haha. Het is een kunsthotel in een kunstenaarsdorpje, vooral houtsnijwerk.

We zijn net een rondje door het dorp gelopen. De chauffeur had gezegd dat dat wel kan als je alleen je camera meeneemt, zonder met je rugzak te lopen. Het is wel leuk om een keer door een dorpje te lopen waar je normaal alleen doorheen rijdt. Dit dorpje is ook minder druk dan andere dorpjes waar we doorheen reden.

Veilig voelen is toch echt wel een ander verhaal dan hoe ik mij hier voel. Iedereen staart je aan, omdat we blank zijn. En op iedere hoek zie je mannen staan waarvan je denkt die gaat straks doorgeven aan z’n maten dat wij hier lopen en dan worden we bij de volgende hoek opgewacht. Al hebben ze niks aan de camera’s, want er is niemand hier aan wie ze het kunnen doorverkopen.

We zijn ook wat winkeltjes in geweest waar ze houtsnijwerk verkopen. Allemaal zo’n beetje hetzelfde, waarschijnlijk allemaal bij dezelfde ingekocht. 😉 Bij 1 winkeltje zag ik al toen we binnen waren dat er ineens wat jongens buiten kwamen staan voor de deur. Niet een heel relaxt idee. Maarja je moet er toch een keer uit. Ze spraken ons aan. Waar we vandaan komen, hoe we heten, of we op vakantie zijn, enz. Ze vertelden dat ze studenten zijn en 2 oktober de vakantie weer voorbij is. Dat kan natuurlijk echt zo zijn. Maar daarna gingen ze vragen of wij boeken voor hun konden kopen, anders kunnen ze niet naar school. Sowieso ga ik geen boeken voor ze kopen. En het is zondag, dus alles is dicht. Maar we hebben denk ik ook te vaak naar “Oplichters in het buitenland” gekeken. Waarschijnlijk koop je dan een boek voor ze en dan brengen zij het weer terug, zodat ze geld krijgen.

ambositra madagaskar

Je hoort ook de hele tijd om je heen “vazza”. Dat betekent buitenlander. Moet je in Nederland eens proberen! Dan krijg je meteen een discriminatie aanklacht aan je broek! Maar anderen zeggen ook gewoon gedag, dus het is niet allemaal irritant. 😉

Straks gaan we weer eens kijken wat we te eten krijgen. Het ontbijt en avondeten is al inclusief, dus we krijgen gewoon iets voorgeschoteld. Iedere keer weer spannend dus.

Morgen gaan we naar Ranomafana, weer lekker de natuur in!

——————————————————-

Dag 7, Ambositra naar Ranomafana

Voordat we op pad gingen zijn we nog bij een houtsnijwerk atelier langs geweest. Een man liet zien hoe ze dingen zagen en dan in elkaar klikken. Hij maakte een ketting hanger met een hartje erin en die mochten we hebben. Grappig toch? We hebben hier ook nog een houten zebu gekocht. Dat is de “koe” die hier loopt en die we ook vaak te eten krijgen. En hij past mooi tussen onze andere koeien in huis.

Supermooie uitzichten vandaag onderweg, die veranderden van de droge omgeving met rijstvelden die eerder op de foto’s te zien waren naar regenwoud:

ranomafana madagaskar

In 4 uur met wat stops onderweg zijn we hier naartoe gereden. We stopten ook ergens waar wat mensen langs de kant zaten om bananen en pinda’s te verkopen. Niet om hen, maar om het uitzicht. Maar toen kwam er ook een jongetje naar ons toe met een kameleon! Heel leuk. Zo’n 10 cm was hij. Geen idee waar hij die ineens vandaan had, maar hij heeft m vast niet in een kooitje zitten, dus ze zullen daar toch wel echt te vinden zijn.

Eenmaal in het regenwoud stopten we bij de waterval die je hierboven ziet en daar zaten ook kikkers aan de andere kant van de weg. Het was even zoeken, maar we hebben er twee gevonden! Best wel grote, zo’n 6 cm. Zoek de kikker:

We verblijven nu 2 nachten in hotel Manja. Niet het beste hotel hier, maar wel het beste eten, werd ons verteld met boeken. En alle andere betaalbare hotels waren vol. En sowieso schijnen alle hotels in dit dorp niet heel top te zijn. Het hutje is eigenlijk prima! Alles zit erin en alles doet het, dus dan is het hier al snel goed. Het eten hebben we nog niet getest.

Omdat we hier al twee avonden zullen eten had de chauffeur bedacht om de lunch ergens anders te doen. Prima, ik had weer niet veel trek, omdat m’n buik protesteerde. Gelukkig heb ik toch nog wel iets kunnen eten. Het ontbijt hier is vaak niet meer dan wat stokbrood met jam. Ei kan je erbij bestellen voor bijbetaling. Dat is prima en wisten we vantevoren. Maar ik krijg hier niet veel weg ’s ochtends en neem af en toe maar een gekookt ei, omdat de gebakken eieren druipen van het vet. Met als gevolg dat ik dus niet veel eet met het ontbijt en dus om een uur of 10 weer honger heb. Ik denk dat mijn buik daarom weer van slag was vandaag. Ik eet veel te weinig met het ontbijt. Maarja, morgen weer een kans.

’s Middags hadden we niks op het programma verder. Er was nog een Nederlands stel wat ook niks te doen had, dus daar hebben we wat mee gepraat. Dat was gezellig.

Toen het donker werd hadden we nog een avondtour, op zoek naar lemuren en kameleons. Onderweg naar de plaats waar we zouden gaan kijken kwamen we al bruine lemuren met rood voorhoofd tegen. Ze wilden de weg oversteken, dus waren goed te zien.

Daarna gingen we een stuk langs de weg lopen. Het ergens inmiddels een beetje, maar dat is juist goed om kameleons te zien, want dan komen ze tevoorschijn! We hebben een paar soorten gezien, van een paar cm tot zo’n 25 cm. Vooral de “Adidas” kameleon hebben we vaak gezien, in allerlei groottes. Deze heeft drie strepen op zijn rug, vandaar Adidas. Grapjas, die gids. 😉

Toen we terug kwamen begon de ellende in mijn buik weer. Ik had steak besteld, daar leek mij het meest naturel. Maar het was meer en lappie leer… Ik heb geprobeerd wat van de groenten te eten, maar ook dat lukte bijna niet.

Op hoop van zegen maar vroeg gaan slapen.

——————————————————-

Dag 8, Ranomafana

Vannacht ben ik om 2:00 toch maar met de loperamide begonnen, toen het er voor de zoveelste keer als water uit kwam. (Sorry, ik kan het niet mooier maken) Pas bij de vierde pil, vanochtend om 6:00, toen we ook moesten ontbijten, leek het een beetje te stoppen. Met het ontbijt alleen maar zo’n 6 cm van het stokbrood gegeten. Van onze Nederlandse buren heb ik nog een paar imodium tabletten gekregen. Dus als het echt niet te doen blijft kan ik dat nog proberen. (edit gemaakt op dag 9: ik hoor net dat imodium en loperamide hetzelfde zijn. Ik vraag mij steeds meer af of de GGD wel weet wat ze aan het doen zijn. Zij hebben mij wijs gemaakt dat loperamide darmen vertraagd en imodium helemaal plat legt. En dat dachten deze mensen dus ook… ..)

In overleg met de gids zijn we toch het park ingegaan op zoek naar lemuren. We zouden een uurtje gaan proberen. Het was enorm berg op en af en tussen de bossen door om de lemuren te kunnen zien. We hebben 3 soorten lemuren gezien! De rode voorhoofd bruine lemuur nu in het licht, de bamboe lemuur, nu dus echt in het wild, en de grote bamboe lemuur.

Maar dit was natuurlijk veel te heftig, omdat ik niks gegeten had. Dus toen ik bijna flauw viel toen we weer een berg op gingen hebben we besloten terug naar het hotel te gaan. Uiteindelijk zijn we ruim 2 uur in het park geweest.

Aangezien de vakantie nog een tijdje duurt en ik zo niet verder kan blijven gaan, hebben we besloten de rest van de dag bij het hotel te blijven. Ik heb de rest van de ochtend op bed gelegen. Net heb ik rijst met ministukjes groenten gegeten. Niet heel veel, maar ik heb in ieder geval iets op… Hopelijk kan ik vanavond weer net wat meer eten en gaat het met mijn buik ook alleen nog maar beter. Ondertussen hebben we in ieder geval dit uitzicht.

Inmiddels heb ik een groentensoep op. Normaal een voorgerecht, maar je krijgt zo enorme hoeveelheden dat ik het deze keer (niet helemaal) op heb als hoofdgerecht. Hopelijk helpt dit een beetje. 🙂

Ik heb trouwens nog nooit in een land zoveel mensen gehoord die last van hun darmen hebben! Net kwamen de andere Nederlanders terug van een avondtour en vertelden dat zij alles eruit had gegooid, dus meteen naar bed ging. En zo heb ik er nog veel meer gehoord. Normaal hoor je altijd wel iemand erover die je spreekt, maar dit is nu wel heel veel.

——————————————————-

Dag 9, Ranomafana naar Fianarantsoa

Vannacht is mijn buik vrij rustig geweest. De soep van gisteren heeft me goed gedaan denk ik. Gisteren had ik gevraagd of ik met het ontbijt vandaag yoghurt mocht hebben en banaan, want dat brood hier is echt niet te eten. Ze vertelden dat de yoghurt op was… Maar ze gingen wel meteen bellen toen ik zei dat ik een beetje ziek ben enzo. En inderdaad, vanochtend was er ineens yoghurt! 😉 En 4 bananen! Ik heb 1 bakje yoghurt op en 1 banaan. Een stuk meer dan gisteren. Jeee. De chauffeur zei dat ik de rest van de bananen gewoon mee moest nemen, dus dat heb ik gedaan haha.

Soms is er een activiteit ingepland die niet in het programma staan. Tot nu toe altijd meer dan ons programma zegt, dus dan is t goed. 😉 Zo ook vandaag. We dachten dat we in een uurtje naar Fianarantsoa zouden rijden en dan de rest van de hele dag niks zouden hebben. Maar niks is minder waar!

We zijn met een gids eerst een uur door de oude stad gelopen. Door de buurten waar de huisjes staan en de mensen gewoon bezig zijn in huis. Het is zo armoedig allemaal! Een deel is wel ondersteund door de overheid om het op te knappen en staat zelfs op de unesco erfgoedlijst.

Daarna zijn we een berg op gereden en van daaruit zijn we naar beneden gelopen richting een dorpje waar we bij iemand thuis een lunch hebben gekregen. De gids vertelde heel veel over de omgeving en over hoe de mensen leven. En het uitzicht was heel mooi.

Fianarantsoa madagaskar

We hadden afgesproken dat de chauffeur met de auto zou wachten bij een kerkje op 2/3e van de wandeling. Daar kwamen we aan na ruim een uur. Totaal meer dan 2 uur lopen was wel weer even genoeg voor vandaag voor mij, dus ik ben met de auto verder gegaan en Frank is nog 40 minuten verder gelopen. Ik zag dat dat best wel wat berg op was, dus ik ben blij dat ik voor de auto gekozen heb. 🙂 Mijn buik is nog wat gevoelig, dus ik moet het niet meteen overdrijven.

Waar we te eten kregen was dus in een huis in zo’n klein dorpje. Ik had al eens eerder geprobeerd binnen te kijken, maar kon dan niks zien. Nou, dat klopt ook, want er is ook niks. 😉 Op de vloer liggen matten van riet en dat is het. Dat is de woonkamer en slaapkamer tegelijk. Ze slapen dus gewoon op de grond. Helemaal boven is de keuken. Die zit boven zodat door de houtskool waar ze op komen de beesten in het rieten dak dood gaan en het riet niet opeten. Zo kunnen ze 15 jaar doen met 1 dakbedekking ipv nog geen 5 jaar als ze de beestjes hun gang laten gaan.

We kregen rijst te eten (hoe kan t ook anders ;)) en varkensvlees met spinazie en nog wat gezuurde tomatenstukjes. Het was erg lekker! En een banaan als toetje.

We kregen ook nog een cadeautje, een soort mandjes die je in elkaar schuift en ik heb nog een pannenonderzetter gekocht van de vrouw van het huis. Die gebruiken we toch wel en voor ons is 1,50 euro niks en voor haar juist heel veel! Een arts verdient hier zelfs maar 100 euro per maand!

Na de lunch zijn we doorgereden naar ons hotel. Het is een hotelschool en de kamer is supermooi en heerlijk schoon! Volgens mij hebben we de gehandicaptenkamer te pakken, want we hebben geen drempels en we hebben zo’n douchestoel aan de muur en steunen en de badkamer is groot genoeg om 3 rolstoelers in kwijt te kunnen. Ik heb de douche meteen uitgeprobeerd! Alleen al door zo’n lekkere douche eindelijk en schone kamer voor je je automatisch al een stuk beter.

De rest van de middag hebben we lekker vrij. Thee drinken en boekje lezen met dit uitzicht!

Het eten hier was geweldig! Ik had gelukkig vandaag sowieso weer meer trek, en met dit eten is mijn buik in ieder geval weer eens goed gevuld met lekker eten. Zo lekker eten hebben we nog niet eerder gehad hier. Frank had een wormpje aan z’n blaadje sla, wat ter decoratie op het bord was gelegd. Ze schrokken zich een ongeluk toen hij het liet zien. Later kwamen ze met z’n vieren sorry zeggen uit de keuken hihi.

——————————————————-

Dag 10, Fianarantsoa naar Tsaranoro Valley

Ook het ontbijt in La Riziere was top! Wel brood, maar dan ook lekkere broodjes. Ik vrees dat we dit niet meer geëvenaard krijgen in de volgende bestemmingen. 😉

Hoe wordt je miljonair? Ga naar Madagaskar en wissel 300 euro voor de plaatselijke Ariary. 300 euro is 1.020.000 Ariary. Yeah! 😉 Het zal maar even duren, want we hebben het gewisseld om het uit te geven. 😉

Vandaag weer door de natuur in! Naar de Tsaranoro vallei. Dit ligt tussen bergen in (anders was het geen vallei). Op de weg er naartoe rijden we steeds meer de bergrotsen in. Super mooi!

Onderweg hebben we nog een tussenstop gemaakt in Anja reserve. Daar zitten veel ringstaartmaki’s. King Julian dus van de film! 😀 En we hebben ze gevonden!

ringstaartmaki madagaskar

Er waren er heel veel. Ook 3 jonkies, waarvan 1 tweeling, net een maand oud! We zijn ook door de grot gelopen waar ze ’s nachts slapen. Het was weer een avontuurlijke wandeling, van een uurtje dit keer, met rotsen waar we overheen gingen en dwars door het bos om de maki’s te zien.
Verder hebben we nog vliegen gezien die een soort bloem op hun rug hebben. En kameleons! 😀 Owja en nog een boomslang! Geen gevaarlijke. De boa’s slapen gelukkig overdag.

Na 5 uur totaal, waarvan het laatste uur hobbelen over een onverharde weg, zijn we aangekomen in Camp Catta. Het ligt op een supermooie locatie, midden in de vallei, aan de voet van een enorme rots. Het huisje is heel mooi, met elektriciteit (op gezette tijden, veel huisjes hebben dat helemaal niet in dit kamp) en een heerlijke douche. Vanuit ons huisje is dit ons uitzicht (er zit een salamander verstopt in de foto ;))

Toen we gingen eten zagen we ineens nog een ringstaartmaki hobbelen. Later op de dag bleek dat het hele kamp vol zit met ringstaartmaki’s! Super leuk. 😀

De rest van de middag hebben we weer vrij. Het is hier best heet. Vanavond krijgen de briefing voor de wandeling van morgen. Klinkt nu al heftig, een briefing. We hebben bij het zwembad gezeten en wat gelezen en met andere Nederlanders gesproken.

De briefing viel mee, het was gewoon even inventariseren hoeveel we willen lopen. 😉 We gaan vanuit dit kamp lopen. Een route van 4 uur. In de beschrijving staat dat we in het Andringitra gebergte zouden lopen, maar daar zijn toeristen overvallen en zelfs vermoord schijnbaar. Dusse… we lopen wel gewoon lekker hier in de buurt! Is ook super mooi!

Vandaag durf ik voor het eerst te zeggen dat mijn buik een beetje ok is. 😀 Ik zit nog wel bovengemiddeld vaak op de wc, maarja het is te doen nu. Mijn energiepeil is nog niet terug op normaal, dus berg op is nog wat lastig, maar mijn eetlust is zo goed als terug. 🙂 Is misschien ook niet reëel te denken dat na een week kwakkelen mijn energie weer meteen terug zou zijn op normaal. Het eten is hier in ieder geval ook lekker, dat helpt ook!

Omdat veel chauffeurs morgen niet hoeven te rijden is er een feestje aan de gang. Hilarisch. Ze mogen nu ook 1 keer los. Onze chauffeur was in ieder geval al goed dronken. Maarja morgen is zijn enige taak om ons om 7:30 water uit de voorraad in de auto mee te geven. Daarna mag hij weer gaan slapen. 😉

—————————————————

Dag 11, Wandeling door Tsaranoro Valley

Het ontbijt blijft toch een dingetje. Dat brood hier is gewoon echt niet te eten. Yoghurt hadden ze hier ook niet, wel bananen. Nog een paar happen van Frank z’n scrambled ei genomen en een stuk ananas en toen gingen we aan de wandel.

We zijn om 7:30 vertrokken, want dan is het nog niet zo heet. Op z’n heetst is het tijdens het lopen zo’n 33 graden geweest. De best wel harde wind verkoelde lekker, waardoor het met wind best te doen was. Eerst liepen we door een bos. Heel mooi, met ringstaartmaki’s! En heel vaak uitzicht op deze berg. Mijn nieuwe favoriete rots! 😀

tsaranoro madagaskar

Ook gingen we een grot in waar de ringstaartmaki’s slapen. Toen we daar weer uit kwamen zaten er een stuk of 5 van boven de rand naar ons te kijken. “Wat doen jullie in ons huis?” Dat was heel grappig!

Daarna liepen we naar een natuurlijk zwembad. Alleen niet aan te raden voor “vazza’s” om daar te zwemmen, dus we zijn er alleen langs gelopen. Er waren wel een hoop kinderen te vinden, dus konden we mooi onze lege waterfles kwijt. Daar zijn ze heel blij mee. En ze hadden tasjes en kettingen te koop, die we lekker bij ze hebben gelaten.

We liepen aan de voet van de kameleonberg, waar net lijkt alsof er een enorme kameleon op ligt. De uitzichten onderweg waren super mooi.

Na een pauze bij een kamp waarvanuit veel geklommen wordt zijn we door 2 dorpjes gelopen en langs een kleine kliniek. Hier zit een dokter en een verloskundige, waar er even, via de gids als vertaler, mee gesproken hebben. Er staan ook 3 bedden voor net bevallen vrouwen. Die blijven er dan 3 dagen en dan lopen ze tot zo’n 10 km (!) terug naar huis… Owja en de dokter zei dat het nu helemaal geen malariaseizoen is…. Zoals we al eerder hebben gehoord. Nemen we die pillen dan echt voor niks?

Om 12:00 kwamen we weer aan bij het kamp. Het was een hele leuke wandeling, waarbij de gids ook veel vertelde over de planten, gebruiken hier en insecten die we tegen kwamen. We kwamen ook wat mooie vlinders tegen en kameleons en salamanders. En een hele gekleurde enorme sprinkhaan!

Nu wachten op de lunch, ik heb enorme honger nu! Dat banaantje onderweg was niet genoeg. 😉 Zebu vlees krijgen we! Met rijst. Lekker!!

Vanmiddag weer bij het zwembad boekje gelezen en een beetje gezwommen. Terwijl ik daar zo zat zag ik ineens een teek aan mijn been hangen! Terwijl ik mij had ingesprayd met deet! Met een tekentang heb ik hem er in zijn geheel uitgehaald.

Net nog even met mijn telefoon een foto gemaakt van onze buurman 😀

Morgen door naar Isalo. Daar blijven we 3 nachten.

—————————————————-

Dag 12, Tsaranoro Valley naar Isalo NP

Vandaag een wat langere autorit. Op weg naar Isalo national park. Met lunch onderweg zijn we zo’n 5 uur onderweg geweest. Het landschap veranderde van bergrotsen naar vlak land. Weer een andere omgeving dus. Leuk, al die afwisseling!

In Isalo Ranch blijven we 3 nachten. We hebben een heerlijk huisje, met uitzicht over een prachtige vlakte met bergen op de achtergrond. Het is een ecolodge, maar we hebben wel een stopcontact op de kamer en warm water. Allemaal verkregen met zonne-energie.

Het is enorm droog hier, maar vanmiddag ging het regenen! De eerste echte regen die we hier hebben gehad. We zijn nu niet aan het wandelen, dus het is niet erg. Na een half uur was het ook weer voorbij.

Toen we wilden gaan eten was er een optreden aan de gang van locals. Muziek en dans. Was wel leuk. Even. 😉 Toen ze klaar waren mochten we eten. Er was barbeque vanavond. We hebben een Zebu steak gegeten. Met groentjes en aardappelen. Ook wel weer eens fijn na alle rijst.

Toen we terug bij het huisje waren liep ik de badkamer in en ik zie iets over d muur gaan! Toen ik beter keek bleek het een kikker van zo’n 4 cm te zijn! Op de vliegenmepper laten zitten werkte niet want hij sprong telkens weg! Toen hij op een bankje ging zitten wat in de badkamer staat probeerde Frank met bankje en al de kikker buiten te zetten. Maar bijna buiten sprong hij eraf! Op mijn schoen. Bah! Daarna sprong hij in een kastje en heeft Frank hem gepakt door een asbak op hem te zetten. Toen sprong hij er wel pas buiten weer af. 😉 Toch nog wat spannends meegemaakt vandaag haha.

——————————————————

Dag 13, Isalo NP

Gisteravond had ik gevraagd of ze hier yoghurt hebben. Ja zei hij. Nou, top! Nog 3 keer gecheckt, in Engels en, mijn zeer gebrekkige, Frans (yaourt weet ik nog net) en ja, ze hadden echt yoghurt. Vanochtend wordt alles door dezelfde jongen op tafel gezet. Taai brood met jam en een plak cake en wat vruchten in een bakje. Dus ik vraag naar de yoghurt. Heeft ie geen idee waar ik het over heb. Ineens weet hij ook niet wat het is. Yoghurt in Engels, Frans en Nederlands geprobeerd. Je weet nooit wat ineens op Malagassisch lijkt. Hij heeft geen idee wat ik bedoel. Dikke melk snapt hij ook niet. Nou, laat dan maar zitten… Zeg dan geen ja als je niet weet wat ik bedoel… Gebeurt wel vaker hier.

Na het ontbijt op weg naar het startpunt voor een wandeling door Isalo. We krijgrn uitleg over hoe de mensen in de rotsen begraven worden. Eerst tijdelijk op een lage plek en dan na een paar jaar worden de botten er weer uit gehaald, wordt er feest gevierd en wat zebu’s geofferd en worden de botten hoger in de rotsen gelegd. Dat is eigenlijk niet normaal te bereiken en daarbij overlijden dus ook weer regelmatig mensen, die dan daar in het permanente graf achtergelaten worden. Lekker efficiënte methode…

Onderweg zien we nog wat beesten, zoals een enorme wandelende tak, vogels, schorpioen en die rare bloemvliegen weer. We lopen naar een prachtig uitkijkpunt, waar vandaan we dit zien:

isalo madagaskar

Geweldig mooi. Daarna lopen we door dit landschap richting meer bosachtig gebied, al is het niet echt bos, maar meer lage bomen. We lopen naar een rand van het massief. We kunnen heel ver wegkijken. Heel mooi!

Daarna lopen we door een kloof weer naar beneden. Onderweg komen we nog ringstaartmaki’s tegen! Inmiddels is het 35 graden op mijn thermometertje. Gelukkig waait het een beetje. Schaduw is ver te zoeken.

Onder aangekomen is een picknickplaats, waar mensen normaal eten als je een 6 uur rondje doet. Die doen wij niet. Wij doen de helft, dus inderdaad komen wij daar na 3 uur (ruim 6 km) aan. Daar lopen roodvoorhoofd bruine lemuren rond. Die zijn uit op het eten, dus het is eigenlijk heel slecht dat ze daar zijn, maar daardoor kunnen we ze wel mooi zien!

Inmiddels heeft Frank wat problemen gekregen. Hij is misselijk en moet overgeven. 🙁 Of de omelet van vanochtend zit dwars (die eieren hier druipen van het vet, heel smerig…) of het is de hitte. Ik denk het laatste. 35 graden in de volle zon zijn we niet gewend. Gelukkig hadden we dus al geregeld dat we op de helft opgehaald zouden worden. Nog 10 minuten lopen naar de auto en toen zijn we terug gegaan naar het hotel.

Frank is even op bed gaan liggen en ondertussen begint het te onweren. Ik ben maar even alleen gaan lunchen. Frank hoefde niks. Na wat Googlen denk ik dat het een milde zonnesteek is wat hij heeft. Het ging net alweer wat beter. De rest van de middag is hij op bed gebleven. Nadat hij eind van de middag alles er eindelijk uitgooide voelde hij zich al een stuk beter. Nog uitgeput en een soort slaapdronken gaan we zo maar eens kijken wat er te eten is vandaag.

Ik heb vanmiddag nog geprobeerd een foto van de bliksem te maken die boven het Isalo massief te zien was. Van de 250 gemaakte foto’s heb ik er 3 met flits! 😀

bliksem madagaskar

——————————————————

Dag 14, Isalo NP 

Vandaag doen we even helemaal niks. Even alle buiken laten rusten. 🙂 Gelukkig is het uitzicht hier prima. Dit was eergisteravond:

Er liep hier net een extreem ranzige kat toen we aan het lunchen waren. Met gezwellen overal en duidelijk bijna dood. We hebben maar even gevraagd of die verwijderd kan worden… Niet zo’n smakelijk gezicht. Even opletten of er vanavond bij het avondeten niet potage de la chat op de kaart staat. 😉

Aan het eind van de middag ben ik toch nog even alleen met chauffeur Rija gaan kijken bij Isalo window. Frank bleef in het huisje. Isalo window is een rots waar een doorkijk in gevormd is, bekend om zijn mooie zonsondergangen die je erdoor kunt zien. Eerdere dagen was het weer niet goed genoeg. Vandaag zou het wel eens wat kunnen worden.

Het was veel kleiner dan ik dacht van de plaatjes. Maar mooi was het zeker. Ik had het statief van Frank mee met mijn camera erop. Ik had een plek gevonden om het neer te zetten en ging wachten tot de lucht mooi ging kleuren. Later kijk ik achter mij en zie ik ineens achter mij allemaal mensen staan. Ik hoor een beetje gemopper in het Frans, ze durven niet voor me langs te lopen en komen af en toe strak naast mij staan om op dezelfde plek een foto te maken. Hoor wat gemompel over “profesionel” en er wordt gevraagd of ik hier vaker kom. Een vrij hilarisch tafereel. Ik zag dat Rija mij in de gaten hield, dus dat kwam wel goed.

Op een gegeven moment stond een wat ouder Canadees stel naast mij. Zij zag er ook de hilariteit wel van in. Maarja wij bleven lekker zo staan haha. Zodra je een statief hebt denkt iedereen dat je professioneel fotograaf bent. Ik deed ook maar wat haha. Normaal maakt Frank de zonsondergang foto’s! Toen de lucht ging kleuren was er een chauffeur die zei ok nu niemand meer voor deze lijn, waar ik ook stond, zodat iedereen ongestoord een foto kan maken. Prima!

Dit is het idee met foto’s van m’n telefoon. Met camera zijn ze gelukkig beter gelukt. 😉

Het geheel, zo’n 4-5 mensen hoog:

isalo window madagaskar

En dit de doorkijk:

Morgen door naar Isalo, nog 3 nachten aan het strand. Rija zegt dat daar wifi is. Internet zegt er niks over. Dus we gaan het zien.

——————————————————

Dag 15, Isalo NP naar Ifaty

Vandaag hebben we Isalo verlaten. Frank voelt zich gelukkig een stuk beter. Nog wat zwak, maar we kunnen in ieder geval weer op pad.

Vandaag een lange reisdag richting de kust. De rotsen van Isalo werden ingeruild door vlaktes met gras. Hier en daar stonden wat Baobab bomen. Maar die zijn veel kleiner dan die we hebben gezien in Tanzania. Dus ik had nog geen actie ondernomen om een foto te maken. En vervolgens waren ze weg en reden we door de duinen vlak bij de kust haha. We zijn een beetje verwend qua Baobab bomen. 😉 Onderweg zijn we nog gestopt bij een botanische tuin in Tulear. Hier zouden we nog meer Baobabs zien. Alleen die bleken nog kleiner haha.

Rond half drie kwamen we aan bij Hotel La Plage in Ifaty. Ik had gelezen dat het 1,5 uur hobbelen op een onverharde weg zou zijn om er te komen. Maar nu bleek dat er een half jaar terug een prachtige weg is aangelegd! Nu waren we er dus in 3 kwartier! En zonder hobbelen.

Het huisje ligt direct aan het strand en is heel mooi.

Dit is ons uitzicht vanaf het ligbed 😀

Hier kunnen we vast wel 3 nachten overleven. 😉

——————————————————

Dag 16, Ifaty

Vandaag nog even lekker niks en dan gaan we morgen kijken of we een excursie kunnen doen. Je kan hier van alles, zoals naar een Baobab bos (ik zou het meer een park noemen maar ok), een mangrovetochtje met een boot, snorkelen, duiken, quad rijden of naar een vissersdorpje. Dat laatste zal het waarschijnlijk worden morgen. 🙂
De dag begon met dit uitzicht vanuit bed (door de klamboe, ik had de deur open gezet, aangezien hier toch geen kip komt):

Verder bestond de dag uit ontbijt, op het strand foto’s maken van krabbetjes en vissers die bezig waren, boek lezen, lunch, stukje lopen over het strand en weer boek lezen. 😉

krab madagaskar

De dag eindigde met deze zonsondergang en daarna zijn we nog lekker gaan eten. Het eten is hier gelukkig wel erg lekker! Zelfs het ontbijt is lekker!

——————————————————

Dag 17, Ifaty

Dag 3 aan het strand. Eerst eens lekker uitgeslapen, voor zover dat lukt nu we al ruim 3 weken iedere dag tussen 6:00 en 7:00 opstaan, en daarna op het gemak ontbeten.

Eind van de ochtend hebben we een excursie naar een vissersdorpje gedaan. De gids was een man die zelf ook daar woont. Hij kon niet heel best Engels, maar genoeg om ons zijn verhaal te vertellen. Dit dorpje zag er heel anders uit dan de eerdere huisjes die we onderweg hebben gezien. Deze zijn gemaakt van hout en is alleen bedoeld om in te slapen. Verder wordt alles buiten gedaan.

ifaty madagaskar

Ik had nog 4 shirts over en de hoteleigenaar had gezegd dat het een goed idee was om die nu mee te nemen en de gids te vragen aan wie ik die kon geven. 4 vrouwen hebben nu een nieuw shirt. 😀

We liepen ook langs een schooltje. Dat was een hel op aarde. Ze hadden blijkbaar net pauze ofzo. Later bleek dat er een stel toeristen pennen en boekjes aan het uitdelen waren en daarom de lessen stil waren gelegd. Ze begonnen met, op vrij agressieve manier, zeggen dat we een foto moesten maken. Dat gebeurt vaker, dus dat is niet raar. Alleen wordt het normaal aardig gevraagd. Maar daarna werd de focus verlegd naar mijn oorbellen, horloge en een clipje aan mijn tas en ze bleven maar roepen om goud en snoep en aan m’n arm plukken. Totaal geen fijne situatie, omdat het ook niet echt lukte om van ze af te komen. In een klaslokaal, die leeg werd gehouden door een leerkracht, werd vervolgens over het schooltje verteld. Daarna konden we gelukkig weg hier. Ze hebben nog niet geleerd dat ze meer bereiken als ze normaal doen… Naast de shirts had ik toch niks bij me, maar anders hadden ze het ook zeker niet gekregen op deze manier!

Inmiddels was het tijd dat de vissersbootjes terug kwamen, dus we gingen weer richting zee. Daar zagen we de bootjes met de vis erin. Leuk om te zien hoeveel ze per bootje binnenhalen. De gids zei alleen wel dat op deze manier de zee leeg is over vijf jaar, omdat ze heel fijnmazige netten gebruiken en dus ook de kleine visjes vangen, die niet verder kunnen groeien. Er worden ook wel grovere netten gebruikt, maar hier wordt nog niet zoveel mee gewerkt… Maar zoals met alles hier, denken ze niet over de lange termijn. Alleen morgen is belangrijk lijkt het. Daarom kappen ze alle bossen om houtskool te maken, omdat gas te duur is. En trekken ze alles uit zee, omdat ze dan in ieder geval nu te eten hebben.

ifaty madagaskar

Toen we weg liepen over het strand richting het hotel kwamen er ook weer 3 meisjes mee. Enorm opdringerig en weer aan het clipje aan mijn tas zitten. Toen ik m’n tas dan maar op mijn buik deed om het in de gaten te houden gingen ze eindelijk weg.

De rest van de dag hebben we weer bij het huisje gezeten. De laatste dag relaxen. De rest van de reis lijkt alweer zo ver weg! We vergeten ook iedere keer de malariapillen te nemen tijdens het eten, omdat het hier zo anders is. Zo schoon! Dat was eerdere plekken wel anders. 😉

Morgen gaan we met een binnenlandse vlucht naar Antananarivo terug. De vraag is hoe laat die gaat. Het zou 11:40 zijn, maar het is al verplaatst naar 13:00. Daarom hebben we een dag speling voordat we terug naar Nederland vliegen. Het wil nog wel eens veranderen of helemaal niet gaan. 😉 We gaan het zien!

——————————————————

Dag 18, Ifaty naar Antananarivo (Tana)

Vandaag moeten we weer richting de grote stad Tana. Met de auto is dat 20 uur rijden, dus wij gaan vliegen. Het is bekend dat deze vlucht vaak vertraging heeft of helemaal niet gaat, dus we hebben deze vlucht een dag eerder dan nodig om genoeg speling te hebben.

De vlucht zou gaan om 11:20, maar was gisteren al verplaatst naar 13:00. Om 9:30 werden we opgehaald om in een uur naar het vliegveld in Tulear te rijden. Daar aangekomen moesten we in een lange rij wachten tot de checkin begon. Wij waren lekker bijtijds dus stonden vrij ver vooraan en we kwamen ook wat mensen tegen die we eerder deze weken waren tegengekomen.

Wij waren ons wat aan het verwonderen over hoe alles ging en voor ons stond een zakenman. Hij zei dat het altijd een chaos is en dat hij eigenlijk gisteren zou vliegen, maar dat was niet gelukt. Gisteren was het grote vliegtuig kapot. Uiteindelijk waren er twee kleinere voor in de plaats gekomen, maar die waren vol voordat hij een plek had. Daarom hebben we dus een dag speling. 😉 Vandaag waren het ook twee kleinere, in plaats van de grote. Gelukkig mochten wij mee. Uiteindelijk zijn we om 13:40 de lucht in gegaan.

We zitten nu in hetzelfde hotel als de allereerste nacht, maar dan een veel grotere kamer. We mogen hier morgen ook nog de hele dag blijven, voordat we om 22:00 worden opgehaald voor de vlucht naar Amsterdam, via Parijs. In het vorige hotel was het diner ineens inclusief, terwijl in onze papieren stond dat alleen ontbijt inclusief was. Daarmee hebben we toch mooi zo’n 70 euro uitgespaard, dus dat is lekker! (70 euro voor 3 keer avondeten! Kost echt niet veel hier) Helaas zit het er in dit hotel toch echt niet bij. 😉

We gaan nog even verzinnen wat we morgen gaan doen. Het is hier niet echt veilig om over straat te lopen. Sowieso geen spullen mee. Alleen een beetje geld en een telefoon voor nood, die je niet op straat uit je zak mag halen. Onze chauffeur Rija was er nogal duidelijk over zeg maar. 😉 Hij deed ook minstens 6 keer z’n deuren op slot tijdens het rijden, terwijl die echt al wel dicht waren. Geeft wel aan hoe erg hij het hier vertrouwt…

Er is een mooi terras wat uitkijkt over de stad:

——————————————————

Dag 19, Antananarivo (Tana)

De invulling van vandaag werd gisteravond uit onverwachte hoek aangedragen! 2 Nederlanders, Alex en Astrid, hadden al een stadstour voor vandaag geregeld. Als de gids het ermee eens zou zijn mochten wij wel met ze mee. En hij vond het prima!

Wij zijn de hele reis niet anders gewend dan grote 4wd auto’s, maar deze meneer had een hele oude Renault Clio haha. Maargoed, het paste!

Het was wat moeizaam om hem uit te leggen dat we ook bij dingen wilden stoppen en niet alleen erlangs wilden rijden, maar uiteindelijk is het goed gekomen. We gingen langs het oude koninklijke paleis, waar we ook naar binnen zijn gegaan voor een toertje door de tuin met de bijgebouwtjes.

antananarivo madagaskar paleis

Daarna zijn we naar een supermarkt gereden. Alex wilde nog flesjes rum kopen. 350 ml voor 1,30 euro! Haha. Wij hebben er ook 2 meegenomen. Schijnt naar vanille te smaken en lekker te zijn. Ook zagen we toen een fles whisky van 700 ml voor iets meer dan 3 euro. Die hebben we dus ook meegenomen. Voor dat geld kunnen we het risico nemen dat het niet te drinken is. 😉

Daarna reden we naar een oud treinstation. Hiernaast hadden we op dag 2 ook gegeten, maar het station eigenlijk niet echt bekeken. Er zaten ook wat winkeltjes in, dus ik kon mooi nog even een kameleon van riet kopen! 😉

Als laatste wilden we nog bij het meer een foto maken. Hier was hij eerder wel langs gereden, maar niet gestopt. Er stonden mooie paarse bomen naast en in het midden staat een gedenkteken voor alle Malagassische militairen die tijdens de twee wereldoorlogen gesneuveld zijn. Toen we hierop wilden lopen werden we tegengehouden door een nogal aggressieve man. De chauffeur merkte dat het niet volgens plan ging en kwam helpen. Toen konden we ineens naar binnen voor met z’n vieren 5000 Ariary (1,50 euro). Jammer dat ze hier overal een slaatje uit proberen te slaan.

antananarivo madagaskar monument

Hierna was de toer voorbij en gingen we terug naar het hotel. Alex en Astrid hadden een leuk restaurant ontdekt met allemaal leuke oude spullen aan de muren. Dus daar gingen we lunchen. Het bleek 2-3 keer zo duur te zijn (nog steeds maar 10 euro voor een hoofdgerecht) dan eerdere restaurants tijdens deze reis, maar het was wel heel leuk en lekker! Ik had eend met Malagassisch groen. Voornamelijk spinazie. Er zaten ook een soort bloemetjes doorheen en het leek wel of ik daar een tintelende tong van kreeg. Ik heb er maar een beetje omheen geschept.

Toen we terug liepen naar het hotel hadden we ineens een kind aan ons hangen. Heel verhaal in een nier verstaanbare taal. En was niet van plan om weg te gaan. Sowieso zodra iemand ons zag ging die hand andersom om te bedelen. Beetje jammer. Ik was blij dat we met z’n vieren waren, want je loopt hier echt niet relaxt. Toen we het straatje van het hotel in liepen werd het kind vakkundig tegengehouden door de man die de bagage draagt en waren we er eindelijk vanaf.

Later hebben we nog wat gekletst op het terras van het hotel en om 17:00 gingen ze richting het vliegveld.

We hebben de koffers nu klaar gemaakt en gaan straks nog even eten voordat we om 22:00 opgehaald worden om naar het vliegveld te gaan. En dan zit het er echt op! Waar ik vooraf een beetje opkeek tegen nog een dag stad was dit uiteindelijk een superleuke dag!

Hopelijk dit keer zonder vertraging landen we morgen aan het eind van de middag op Schiphol. Ik hoop dat ik een beetje kan slapen, want maandag moet ik meteen weer aan het werk… Dat kon even niet anders. Ik neem dus dinsdag lekker een dag vrij, omdat ik maandag geen vrij kan!

Natuurlijk meld ik morgen nog even hoe de vluchten zijn geweest en dat we thuis zijn. 😀

De transfer naar het vliegveld ging als een zonnetje. De chauffeur was een uur te vroeg. Dus een half uur voor de afgesproken tijd gingen we al richting vliegveld. Hierdoor hoefden we niet in de rij te staan! 2 uur voor boarden waren we al door de douane en alles heen. Wel bijzonder dat je daarna hier nog minstens 4 keer wordt gefouilleerd en je tas wordt gecheckt…

Mooi dus genoeg tijd om mijn laatste Ariary op te maken! 😉 We hadden nog 15.500 Ariary over. Een 1,5 liter fles water kostte me 8000 Ariary (2,35 euro). De duurste die we hier hebben gedronken haha.

Toen had ik dus nog 7.500 over. Dus ik ging naar een winkeltje met allemaal souvenirs en vroeg wat ik hiervoor kon krijgen. Hij had bedacht dat ik dan iets van 2 euro kon kopen, aangezien hier na de douane alles in euro staat aangegeven. Een man die aan het afrekenen was hoorde dat en was het niet eens met de dingen die de verkoper aanwees. Ik begreep het Frans niet helemaal. Ik had inmiddels bedacht dat ik dan wel een van riet gemaakte ringstaartmaki wilde. Ineens kreeg ik van de man 2 euro en 300 Ariary. Hij kon goed Engels en begreep ook echt wat ik zei toen ik zei dat ik al genoeg had. Maar toen zei hij nou dan koop je er toch 2? Haha ok… En toen liet hij ineens zijn badge zien van de Franse politie. Heel apart. En zei dat hij het toch niet nodig heeft. We hebben straks dus in ieder geval een Franse politieman aan boord. 😉 Dus ik heb er ook nog een rieten schildpad bij genomen! Ik heb blijkbaar ergens karmapunten verzameld. 😉

——————————————————

Dag 20, Antananarivo naar Amsterdam

Geweldig op tijd vertrekt het vliegtuig naar Parijs! Dat valt weer mee. Ik heb wel wat zitten knikkebollen, maar slapen kan je het niet noemen.

Nu we wachten op het vliegtuig naar Amsterdam dan maar even een lijstje van feiten en weetjes over Madagaskar. 😀

– Het is een geweldig land om bijzondere dieren zoals lemuren, kameleons en kikkers te spotten

– Vanuit de reisorganisatie waar we hebben geboekt, Pangea travel, was alles super goed geregeld. De auto was top, de chauffeur reed goed en de transfers waren altijd een uur voor de afgesproken tijd aanwezig

– Je hoeft je geen zorgen te maken of je tas te zwaar is om zelf de paadjes naar de hotels of huisjes op te tillen of te slepen, want je krijgt niet eens de kans om dit zelf te doen! Ieder hotel heeft altijd dragers klaarstaan

– Overal krijg je een lokale gids mee (tegen betaling natuurlijk). Wat heel fijn is, omdat die alles weet over het gebied waar je op dat moment bent. Volgens mij mag je ook niet eens naar binnen zonder gids

– Ze zijn heel blij met de tweedehands kleding uit Europa. Dit wordt verkocht in de dorpjes. Hiermee doen ze al snel een jaar vertelde onze chauffeur. Terwijl de Chinese kleding die je er kunt kopen na een maand kapot is. Andere kleding kunnen ze niet betalen

– We zagen dus ook mensen lopen met shirts en truien (30 graden mensen, doe die trui uit!! En die muts af!) met Nederlandse teksten erop

– De accomodaties waar we zaten waren prima schoon en hygiënisch. Maar zodra je eruit gaat is hygiëne ver te zoeken en is eigenlijk alles vies, ook de wc’s bij de parken bijvoorbeeld

– Dit is dan ook het enige land waarin bijna iedereen die we spraken last heeft gehad van darmkrampen, diarree, overgeven of een combinatie hiervan. Ik heb alleen het overgeven overgeslagen

– Er is altijd ergens vuur. Ze koken op houtskool, dus als je niet van bbq lucht houdt, moet je niet naar Madagaskar gaan

– De lucht is heel vies, vooral rond de steden. Een mix van uitlaatgassen en houtskoolvuurtjes komt je overal tegemoet. In Tana kreeg ik meteen weer last van m’n luchtwegen. Met een allergiepilletje was het opgelost

– We hadden het ons groener voorgesteld, maar dat is het op veel plekken niet, omdat ze dus alles platgooien om houtskool te maken

– De lemuren en kameleons vindt je dus ook niet zomaar overal

– Het beestjes zoeken blijft toch echt het allerleukste!

– Van de hoofdstad richting het zuiden rijdt je telkens weer door een ander landschap, wat het erg afwisselend maakt

– Gezien het aantal gaten en andere obstakels in en op de weg is het een heel goed idee om een chauffeur te nemen. Daarnaast is het sowieso lastig om een auto te huren zonder chauffeur

– Chauffeurs noemen onderling de Franse toeristen “kikkers”. Amerikanen noemen ze de “sterren”. Voor Nederlanders hebben ze nog geen naam, omdat die er nog te weinig komen

– Hoe verder je naar het zuiden komt, hoe armer de mensen worden

– De kosten voor eten en drinken worden daarentegen juist hoger naarmate je meer naar het zuiden gaat

– Over het algemeen kan je voor 15-20 euro per 2 personen heerlijk 3-gangen eten

– Een halve liter bier van Thee Horse Beer kost max 1,50 euro

– We hebben veel mensen gesproken en veel gezien en uit alles blijkt dat de Malagassie zich alleen maar druk maken over morgen. Er zit zoveel potentieel in het land en zoveel manieren om geld te verdienen, waar sommigen dan ook wel een beetje gebruik van maken, maar vaak (vooral in het zuiden en de hoofdstad) is het enige wat ze doen hun handje ophouden en wachten op de volgende toerist die iets geeft

– Op straat lopen kan alleen als je geen spullen meeneemt en dan nog voelden wij ons niet heel veilig

– De hele vakantie zijn we uitgemaakt voor buitenlander (“vaza” hoorden we overal gonzen) Daar ligt er toch een andere lading op dat woord dan in nederland

– “Vaza bonbon” betekent dat de buitenlander snoepjes moet geven. Dit wordt in alle boekjes afgeraden, om ze niet te laten wennen aan dat bedelen loont, dus dit hebben we niet gedaan

– “Vaza tomato” is ongeveer het enige woordje Engels dat de kinderen spreken en betekent een van de zon verbrande buitenlander 😉

– Als je bij het ontbijt vraagt of je een ei kan krijgen is het antwoord dat dat niet kan, omdat het er niet bij zit. Als je dan verder vraagt blijkt dat ze wel eieren hebben en dat je wel tegen bijbetaling een ei kunt krijgen. Als ze dat er meteen bij zeggen verkopen ze ongetwijfeld heel veel meer eieren. Cursusje verkoop kan geen kwaad. Dat bedoel ik onder andere met de potentie die er wel is, maar die ze niet zien

Misschien dat ik straks tijdens de vlucht nog meer dingen bedenk die ik even vergeten ben 😀

Net zijn we geland! De piloot had haast denk ik. In plaats van een uur en 20 minuten was het ineens nog maar 45 minuten vliegen. 😉 Nu nog afwachten of de tassen ook zijn meegekomen! Ze waren even kwijt, maar toch gevonden. Lekker naar huis, even eten en m’n bed in. Dromen over volgende bestemmingen. 😉

——————————————————

Gebruikte boeken bij de voorbereidingen waren:

 

Reisverslag Madagaskar
Getagd op:            

4 gedachten over “Reisverslag Madagaskar

  • 8 oktober 2017 om 19:40
    Permalink

    Dag Linda en Frank,

    Dank jullie wel voor het reisverslag. We hebben het weer met plezier en aandacht gelezen.

    Een mooie reis maar we begrijpen dat je soms wel over een ”sterke maag” moet beschikken ?

    Hartelijke groet,

    Diana en Dirk

    Beantwoorden
    • 8 oktober 2017 om 19:43
      Permalink

      Wat leuk dat jullie hebben meegelezen! Nu we weer thuis zijn ga ik het binnenkort even op de goede volgorde zetten, zodat het wat makkelijker leest. 😉 Inderdaad hebben onze buiken het aardig te verduren gehad! En meerdere mensen met ons, zoals we om ons heen hoorden!

      Beantwoorden
  • 6 augustus 2018 om 18:42
    Permalink

    Hallo Linda,

    Wij bezoeken Madagascar in november van dit jaar. Kwamen toevallig op jouw blog terecht en vonden het reisverslag heel leuk en – in ons geval – ook nuttig voor onze komende reis.

    Groetjes,

    Betty & Andre

    Beantwoorden
    • 6 augustus 2018 om 19:05
      Permalink

      Super Leuk! Fijn dat jullie er iets aan hebben! Gaan jullie ook met een chauffeur? Veel plezier alvast!

      Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *