28 januari t/m 4 februari 2017 zijn we naar Lapland geweest! We wilden heel graag het noorderlicht zien. Dus na wat research van wanneer en waar te gaan zijn we op een groepsrondreis “Lapland en de fjorden” van Voigt travel uitgekomen. Op het moment dat er nieuwe maan is, zodat we ook bij licht noorderlicht kans hebben om het te zien. Onder begeleiding van noorderlichtexpert/weerman Ruben Weytjens. ’s Avonds/’s nachts zullen we op zoek gaan naar het noorderlicht en overdag gaan we excursies doen, zoals een huskytocht, ijsvissen, sneeuwscooter rijden, rendieren voeren, Sami bezoeken. We gaan naar 3 plaatsen en in de eerste 2 huisjes hebben we een privé sauna! Super relaxt! We hebben het een en ander moeten aanschaffen en geleend om het daar niet koud te krijgen. Ik zal nog een paklijst plaatsen waarop ik ook aangeef wat we wel en niet gebruikt hebben. Want dat miste ik in mijn zoektocht op internet naar “Wat neem ik mee?!”.

Dit is de route die we gevolgd hebben:

Dag 1-4: Luosto (Finland) –> Hotel Luostotunturi – Lapland Silverpine Cabins

Dag 4-6: Kilpisjärvi (Finland) –> Arctic Polar Oy

Dag 6-8: Sommaroy (Noorwegen) –> Sommaroy Arctic Hotel

Lees verder onder de kaart wat we van dag tot dag hebben gedaan.

kaart


Dag 1 Amsterdam naar Luosto en noorderlicht!

We zijn in Lapland! Na een vlucht van 3 uur zijn we rond 10:15 geland op Ivalo airport. Het is hier 1 uur later dan in Nederland.

Onze reisleider Ruben Weytjens zat in hetzelfde vliegtuig als de rest van de groep, dus we waren meteen compleet.

Na een rit van 2,5 uur met de bus zijn we aangekomen in Luosto en we verblijven in Silver Pine Cabins. Een mooi huisje, met open haard, veel bedden grappig opgesteld en een sauna. We reden door mooie witte landschappen. Een hele andere wereld. Wij zijn nog nooit in een koud land op vakantie geweest, ook geen wintersport, dus voor ons is dit nieuw! Het is nu -7 graden.

We hadden een half uur om even de spullen in het huisje te gooien en toen gingen we meteen een rondje lopen. Ruben liet ons de plekken zien (“meertje” en “veldje”) waar het goed zou zijn om noorderlicht te kunnen kijken ALS het te zien gaat zijn.

Ruben heeft een WhatsApp groep aangemaakt, waarin hij alarmeert als er noorderlicht is. Wanneer iemand anders in de groep toevallig naar buiten kijkt en het ziet kan die het ook laten weten. Als Ruben nu dan zegt we gaan naar “meertje” of “veldje” dan weten we waar we naartoe moeten rennen (niet te hard, er ligt sneeuw 😉 ). Onderweg kwamen we ook een rendier tegen.

We zijn ook de thermo overalls en sneeuwlaarzen op gaan halen. Laarzen hebben we zelf ook, maar de geleende zijn vast nog een stukje warmer! Ook kregen we enorm dikke sokken. Die kunnen we mooi over onze eigen, ook al niet heel dunne, sokken heen doen.

De tijd tot het avondeten hadden we even voor onszelf. We zijn naar het winkeltje gelopen en we hebben geprobeerd om de sauna aan te zetten. Maar dat hadden we te laat gedaan, dus helaas. Morgen weer een poging.

Rond 17:15 appte Ruben dat we maar gingen proberen om het noorderlicht te gaan zien, want de waardes waren twijfelachtig, maar het was niet bewolkt! Beter te vaak proberen, dan 1 keer niet zien, terwijl het er wel was. Op de camera was het te zien! Met het oog af en toe een vage wittige band. Dus het is nog niet echt gelukt, maar we hebben een glimp kunnen opvangen! We zijn maar gaan eten, om later weer te gaan proberen.

Foto: Frank van Bergen Bravenboer

Na het eten was het nog steeds twijfelachtig of we het noorderlicht zouden kunnen zien. Maargoed, slapen gingen we ook nog niet, dus we zijn toch naar “veldje” gegaan om te kijken. En ja hoor! We hebben het noorderlicht gezien!! 😀 En hoe! Eerst was het nog licht, maar zeker wel te zien met het blote oog. Maar Ruben heeft ons kunnen overtuigen dat het echte werk nog moest komen. En het was geweldig! We zijn uiteindelijk van 20:00 tot 23:30 buiten geweest en we hebben ook echt licht pastelgroen met soms wat paars noorderlicht gezien, wat op de camera de bekende plaatjes geeft. Het begon ook te dansen en het gaf gordijnen en pilaren. Echt geweldig! Ik ben blij dat Ruben zijn enthousiasme kon overbrengen op ons, zodat wij nog zijn gebleven. Veel mensen waren namelijk gaan slapen, omdat we vanochtend om 6:00 al gingen vliegen. Uiteindelijk zijn ook wij dus maar terug gegaan naar ons huisje om 23:30, want vooral mijn tenen werden toch wel erg koud bij -13 graden, ondanks dubbele sokken!

Foto: Ruben Weytjens

Dag 2 Luosto, husky safari

Heerlijk geslapen toen we eenmaal in onze cabin lagen! Voor het mooi wel wat kort, maarja dat hebben we wel over voor het noorderlicht!

Vandaag zijn we een husky safari gaan doen. Het is vandaag zo’n -3 graden. Toen we aankwamen was het al een enorm kabaal! Ze willen alleen maar rennen, rennen, rennen! Maar ze zaten nog met de slee vast aan een dikke paal, dus dat was blaffen als een malle en opspringen, maar ze kwamen niet vooruit. Na wat uitleg over hoe je moet sleeën mochten we gaan. We gingen een rondje doen van 10 km.
Frank ging als eerst sturen en ik ging in de slee zitten. Ik kon lekker rond kijken dus. We raasden door de witte wereld. Ik hoorde achteraf dat de gemiddelde snelheid 15 km per uur was. Heuveltje op wat langzamer en heuveltje af wat sneller en dan moest je een beetje bijremmen, zodat we de honden niet zouden raken.

Halverwege gingen we wisselen, dus toen ging ik sturen. Het was best zwaar! Beetje meesturen, af en toe helpen door te steppen als het heuveltje te hoog was en afremmen als het te snel ging. Soms moesten we ook stoppen. Waarom weet ik niet precies. Misschien dat we dan te dicht op het groepje voor ons kwamen. Maar dat stoppen bleek nogal een dingetje haha. Je moest je volle gewicht op de rem zetten, want die honden willen alleen maar gaan, gaan, gaan. Ze kijken dan ook naar achteren van Hallo, wat doe je?! En dan blijven ze maar trekken en springen. Dus mijn volle gewicht was soms niet genoeg om ze op hun plek te houden. Gelukkig hield onze voorganger ze dan even bezig, zodat we niet nog verder doorgetrokken zouden worden. Grappig en spannend tegelijk. 😉

Toen het rondje klaar was gingen we nog bij de puppies kijken. Superschattig! Ze waren 8 weken! Die mochten we knuffelen! Heel leuk!

Foto: Frank van Bergen Bravenboer

De rest van de middag hebben we niks op het programma, dus we hebben nog maar eens een poging gedaan om de sauna aan te zetten. En het lukte! Heerlijk! En na de sauna ben ik ook nog even in mijn bikini in de sneeuw gaan liggen. Dat had ik nog nooit gedaan, dus dat wilde ik eens doen. Het is helemaal niet zo koud als je verwacht eigenlijk! Lekker!!

Vandaag is er geen kans op noorderlicht, want het is heel erg bewolkt. Dat we het gisteren hebben gezien betekent niet dat we het niet nog eens willen zien, want het kan natuurlijk nog veel feller te zien zijn. Maar het haalt wel de druk van de ketel, dus we kunnen mooi vroeg gaan slapen. 😀 Ieder nadeel heb z’n voordeel.

Foto: Ruben Weytjens

Dag 3, Luosto, amethistmijn en noorderlicht!

Vandaag zijn we lekker relaxt begonnen. Wat kleding uitgespoeld, gedroogd in de droogkast (geweldig ding!), boekje gelezen en een rondje om het meer gelopen, wat erg mooi was. We konden ook op het meer lopen, want het ijs is heel dik. We zijn ook nog gaan lunchen en hebben toen een rendier burger gegeten. Smaakt erg goed! Net een andere smaak dan onze koeien, maar niet zo uitgesproken als wild.

Eind van de middag gingen we verzamelen om naar de amethistmijn te lopen. 2 km lopen en daarna werden we door een rupsvoertuig de berg op gebracht. Bovenop de berg hadden we een heel mooi uitzicht op de zonsondergang! Dat was een mooie bonus. 😀

De mijn is door allerlei ijstijden en aardverschuivingen naar de oppervlakte gekomen en de stenen (amethist, rookkwarts, sneeuwkwarts en combinaties daarvan) liggen gewoon voor het grijpen. Je hoeft dus niet te hakken. We mochten een tijdje graven en zoeken en aan het eind werden de vondsten gecontroleerd. Sommige stukken waren toch gewone steen en we hadden veel kleine stukjes. Officieel mag je 1 stukje gratis meenemen, zolang het in je vuist past. Uiteindelijk mochten wij zelfs 2 (Frank) en 3 (ik) stukjes meenemen! Hij was dus wat vrijgeviger dan hij op voorhand had gezegd. 😉 We hebben stukken amethist, van 1 tot 3 cm doorsnede, met wat rookkwarts en sneeuwkwarts erdoor. Mooie stukjes! 1 van onze medereizigers had een heel groot stuk gevonden! Die mocht hij tegen betaling meenemen. Super mooi!

Toen we weer terug liepen naar de huisjes was het bewolkt. Er zou goede kans zijn op noorderlicht, maar met bewolking wordt dat hem niet. Dus we zijn eerst gaan eten. Daarna nog wat gedronken in de bar, want er was nog niks te zien toen we even gingen checken. Rond half 10 kregen we ineens een appje dat er fotografisch noorderlicht was! 😀 Dus wij met z’n allen naar het veldje. 😉 Uiteindelijk hebben we weer zo’n 3 uur naar het noorderlicht staan kijken! Super! Het kwam tussen de wolken, waardoor de hele lucht groen was en veel momenten was het helder en super mooi te zien! Het licht bewoog veel, we wisten niet waar we moesten kijken. Links, rechts, rechtdoor, boven ons, het kwam overal op. En het leek soms wel feller dan zaterdag! Om 00:45 waren we terug in het huisje. Dat wordt een korte nacht… 😉


Dag 4, Luosto naar Kilpisjärvi en noorderlicht!

Na een korte nacht van minder dan 5 uur zaten we weer met hele kleine oogjes aan het ontbijt. Maar dat hebben we er allemaal voor over!

Vandaag zijn we bijna de hele dag met de bus onderweg geweest. Door hele mooie landschappen, wat weer heel anders was dan waar we eerst zaten. Ondanks dat ik niet lekker zit met mijn stuitje was het best te doen. We stopten iedere 1,5 uur ergens, dus dan valt het ook weer mee. We stopten ook bij een souvenir winkel, waar we koffie met een koek kregen voor maar 50 cent en een warm onthaal kregen met een trommel door de eigenaresse.

Rond 15:45 hadden we al het begin van de zonsondergang, wat supermooi was! Ook hebben we een klein parelmoerwolkje gezien, met een beetje roze! Ik wist niet eens dat het bestond. Heel mooi!

Toen we bij het huisje aankwamen sneeuwde het best hard. We hadden nog 1,5 uur tot het eten. In de tussentijd hebben we onze thermo overalls opgehaald en een boek gelezen. We zitten nu in Arctic Polar Oy, op een mooie locatie met uitzicht op de berg Saana. Als het niet bewolkt is. 😉 Het huisje is enorm. Volgens mij is het eigenlijk voor 6 personen ofzo. Met ook weer een droogkast. Ideaal.

De verwachtingen voor het noorderlicht waren top, maar het was nog wat bewolkt. De verwachting was wel dat wanneer het open zou trekken er heel mooi noorderlicht zou zijn. Tijdens het eten hoorden we dat er wat licht noorderlicht te zien was, dus we hebben snel ons eten naar binnen gegooid en zijn naar buiten gerend! We gingen op een plek staan waar nogal een dikke pak sneeuw lag, dus om daar te komen gaf wat grappige situaties waarin mensen ineens hun been kwijt waren of omver vielen. Ik ook hoor! 😉 Maar in mijn thermo overall vind ik alles prima. Het was inmiddels zo’n -7 graden. Overdag hebben we -15 gezien.

Dit werd uiteindelijk de meest goede noorderlicht dag tot nu toe! En ik denk dat we dit niet snel meer gaan overtreffen. Op de schaal van Voigt hadden we zelfs een paar keer een 10 te pakken! We hadden 3 keer een corona! Echt geweldig! Ruben zei zelfs dat hij pas 1 keer had gehad dat het nog beter was dan vandaag. Dus dan is het wel echt bizar wat we hebben gezien! En we waren eigenlijk nog maar net buiten als je het vergelijkt met eerdere dagen. Ik ben op een gegeven moment in de sneeuw gaan liggen om goed omhoog te kunnen kijken. De hele lucht ging helemaal los met groene en paarse strepen, gordijnen en corona’s en het bewoog veel van de ene naar de andere kant. Dit was zo geweldig, dit ga ik nooit meer vergeten! Rond 19:15 ging het ineens heel hard sneeuwen en was er niks meer te zien, dus zijn we naar binnen gegaan om thee te drinken.

Foto: Frank van Bergen Bravenboer

Ik denk dat het een half uur later was dat Ruben zei dat het weer beter werd. Dus wij gingen weer met z’n allen de thermo overall etcetera aan en hup naar buiten. Weer ploeterend en vallend door de sneeuw. Maarja, als Ruben zegt dat dat de beste locatie is, dan gaan we daar heen! En ja hoor, weer de hele lucht groen en pilaren en gordijnen en zelfs nog een keer een corona! Niet te geloven! Het was alleen wel enorm aan het waaien, waardoor ook opvliegend sneeuw mee kwam. Dus toen het erop leek dat het het begin van de avond niet meer zou gaan overtreffen zijn we om 21:00 naar het huisje terug gegaan. Een avond op tijd naar bed kan ook geen kwaad na de korte nachten!

Foto: Ruben Weytjens

Dag 5, Kilpisjärvi, ijsvissen

Vandaag kunnen we rustig opstarten, want we gaan pas om 10:15 weg om te gaan ijsvissen. Ondanks de wat langere nacht dit keer zijn we nog steeds niet uitgeslapen. Het noorderlicht jagen, het lopen door de soms erg dikke sneeuw en de grote temperatuur verschillen zijn enorm zwaar! Maar, het is wel super cool allemaal! En gelukkig is er genoeg tijd om ook even te relaxen en de sauna te gebruiken die we in de huisjes hebben.

Vandaag is het -10 graden, winderig en bewolkt. Maar gelukkig sneeuwt het niet!

Ingepakt in thermo overall en helm worden we in een slee achter een sneeuwscooter naar de plek voor het ijsvissen gebracht. Een hoogtemeer bij de berg Saana. Als je niet zou weten dat er een meer was zou je het nooit weten, want het is een en al sneeuw. Maar de omgeving is heel mooi. En onder de sneeuw lijk je een soort licht blauwe kleur te zien, van het ijs denk ik. Het lijkt alsof de hele wereld even alleen maar wit is. Zelfs de lucht is wit door de bewolking. Tijdens de 20 minuten naar deze plek toe hebben we in de slee mooi de tijd om rond te kijken.

We werden in 2 groepen gesplitst. Wij gingen eerst lasso werpen. Er lagen 3 geweien en in 3 pogingen is het de bedoeling dat je ze alle 3 “vangt”. Frank had ze allemaal! En ik 2! Geen slechte score!

Daarna gingen we even opwarmen en een worst opwarmen boven het vuur in de tipi tent voor de lunch. Ik moest ook naar de wc. Je verwacht het niet hè. 😉 Er was een hokje met zo’n compost wc. Dat was nogal een ervaring om daar te plassen haha. Voor mannen geen probleem natuurlijk. Maar voor mij en de rest van de vrouwen een hele uitdaging. Er lag allemaal sneeuw in het hokje en ook de wc bril was ondergesneeuwd. Dus ik heb de sneeuw er een beetje af geveegd, thermo overall half uit, skibroek, thermo broek… Een hele onderneming. Ach ja, zo maak je nog eens wat mee. 😉

Hierna mochten wij gaan ijsvissen. Inmiddels had ik al koude tenen, dus heb ik nog een paar extra sokken aangedaan, die ik al wel uit voorzorg had meegenomen. Niet dat dit echt hielp maargoed. Voor het ijsvissen waren gaten in het ijs gemaakt van zo’n 20 cm doorsnede en we kregen een mini hengeltje met wat aas en een blinkertje eraan. Die moest je naar de bodem laten zakken en dan een beetje op en neer bewegen. Frank heeft meer dan 10 visjes gevangen! Het meeste van allemaal. En ik ook 3! Gemiddeld waren de visjes zo’n 10-15 cm lang. Frank had het lasso werpen al gewonnen en ook het meeste visjes gevangen, dus was de winnaar. ’s Avonds na het eten was de prijsuitreiking en kreeg Frank een fles bubbeltjeswijn. En ik ook! Er bleek ook een prijs te zijn voor de tweede en derde en ik was tweede! Omdat ik 2 geweien had gevangen en van de mensen die dat ook hadden gedaan de meeste visjes had gevangen. 😀 We hebben de flessen maar meteen open getrokken met de rest van onze tafel. 😉

Terwijl we stonden te vissen werden er al een paar visjes gebakken boven een vuurtje. Ik heb er ook eentje geproefd en die was best lekker!

Inmiddels waren m’n tenen wel ijsblokjes geworden, ondanks de 3 (!) sokken over elkaar en de dikke sneeuwlaarzen, die we hier konden lenen samen met de thermo overall. In de tipi heb ik toen handwarmers in mijn schoenen gedaan. Dit hielp gelukkig wel. Volgende keer als we weer lang in de kou noorderlicht staan te kijken weet ik wat ik moet doen!

Rond 14:00 waren we weer terug van het ijsvissen. We zijn toen even wat dingen gaan halen bij de dichtbij liggende supermarkt en toen hebben we de sauna opgestookt, die we ook nu weer in ons huisje hebben. Even lekker opwarmen!

Straks gaan we weer eten. Het eten is hier niet top, maar gewoon ok. Maar daar waren we vantevoren op voorbereid. De kans op noorderlicht is vandaag niet zo goed, vanwege de bewolking. Maar inmiddels heb ik al geleerd dat je hier niet altijd met zekerheid van tevoren kan zeggen hoe het gaat zijn. Dus wie weet staan we straks gewoon weer tot de schenen in de sneeuw naar het noorderlicht te kijken!


Dag 6, Kilpisjärvi naar Sommaroy, rendieren voeren en noorderlicht!

Toen we vanochtend wakker werden zagen we dat er was geappt over noorderlicht vannacht. Heel zwak, door de wolken. Wij hebben de pingeltjes van de telefoon niet gehoord, dus deze hebben we gemist. We waren blijkbaar zo moe dat we er gewoon doorheen geslapen hebben. Maar zelfs de net zo fanatieke noorderlicht jagers als wij hebben alleen maar even snel vanuit het huisje wat foto’s genomen en zijn toen ook weer gaan slapen, dus we hebben geen heel spectaculair noorderlicht gemist gelukkig.

We zijn vrij vroeg al op weg gegaan vandaag, 8:45. We reden al snel Noorwegen in, dus ineens kregen we een uurtje terug die we op de heenweg waren verloren! We reden verder door de toendra en de bergen en een stuk langs de fjorden naar Tromso. We hebben ook een tussenstop gemaakt in Zweden, net over de grens. Door de bergen raakt mijn heimwee naar Canada een beetje naar de achtergrond. Ik denk alleen dat ik straks dan weer heimwee heb naar Noorwegen, zoals ik eigenlijk al heb sinds ik 10 jaar terug ook in Noorwegen was. 😉 Langs de weg waren ook mooie bevroren watervallen te zien! En we hebben een zeearend gezien.

Het is hier wel warmer dan in Finland. Rond het vriespunt nu. Daardoor ligt er in de bermen wel sneeuw, maar op de weg veel van die vieze sneeuwpret op de wegen die in Nederland ook vaak is (als er al iets valt wat lijkt op sneeuw). Wat dat betreft kan je beter echt koude temperaturen hebben, want dan heb je tenminste echte sneeuw overal. De bus en ook de taxi busjes die we eerder deze week hadden rijden trouwens op een soort spijkers in de banden, dus die kunnen gewoon normale snelheden rijden op de besneeuwde wegen.

Foto: Frank van Bergen Bravenboer

We gingen bij Tromso rendieren voeren. We kregen allemaal een emmer met voedselpellets en terwijl we tussen de rendieren liepen kwamen ze eten uit de emmers. Soms duwden ze elkaar weg om er ook bij te kunnen. De omgeving daar was heel mooi. We keken uit over het fjord en er waren wat wolken die mooie plaatjes opleverden.

Na het voeren kregen we een stoofpotje van rendierenvlees (heel lekker!) te eten en ging een Sami man vertellen over de Sami bevolking en de rendieren. Daarna kregen we nog wat koffie en thee en zijn we de bus weer in gegaan om onze weg naar Sommaroy te vervolgen. Het ligt op een eiland, 1,5 uur rijden van Tromso. Gelukkig dus weer lekker middle of nowhere. 😉 Morgen zullen we weer terug gaan naar Tromso om daar wat rond te lopen. Ik kreeg nu al een onrustig gevoel bij de aanblik van de stad. Daar heb ik wel vaker last van als ik wat langer in rust en natuur ben geweest. Eigenlijk wil ik dan niet terug naar de drukte. Maarja ik zal er toch aan moeten geloven morgen.

We zijn nu in Arctic Hotel Sommaroy. Het ziet er meer uit als een bouwplaats, maar de omgeving is mooi. Die hebben we alleen nog niet echt gezien, want om 15:30 was het al bijna helemaal donker.

Om 17:30 gingen we eten en het was superlekker! 3 gangen met lekker eten. Tijdens het eten hielden we natuurlijk weer de dichtsbijzijnde webcams in de gaten en grafieken met bz waardes. Toen er van alles te zien was op de webcams van Tromso, maar het bij ons nog bewolkt was werden we toch wel wat onrustig. Ondanks dat er eerder vandaag gezegd werd dat het vrij kansloos zou worden vanwege de bewolking zijn we er toch weer op uit gegaan. Naar een hutje waarbij uitzicht is op een fjord. Echt heel mooi! De maan hing er ook en ja! Er was weer noorderlicht! Alhoewel het maar heel licht was, was het toch heel bijzonder. Je zag het pulseren over de hele lucht en door het beeld met de fjord en de maan heeft Frank super mooie plaatjes kunnen maken, die juist eens anders eruit zien dan de doorsnee noorderlicht foto.

Toen we terug waren in het hotel rond 23:00 ging ik even douchen. Toen ik net klaar was kwam er een appje noorderlicht! Dus hup kleren weer aan en gaan haha. Het was net nog even feller dan wat we eerder op de avond hadden gezien en het kronkelde, dus dat was leuk! Helaas ging het ook weer snel weg.

Voor morgen zijn de verwachtingen hoog qua noorderlicht, dus ik ben benieuwd wat die laatste dag ons nog gaat brengen.

Foto: Frank van Bergen Bravenboer

Dag 7, Sommaroy, Tromso en noorderlicht!

Vandaag konden we “uitslapen” tot 8:00 uur! Dit is nog lang niet genoeg om ons slaaptekort op te heffen. Maarja het is een noorderlichtreis en we gingen speciaal voor het noorderlicht hierheen, dus ja, dan gaan we ook niet zeggen “Nee joh, we hoeven het niet te zien vandaag”. 😉 En dat Ruben vaak zegt dat er nog veel meer aan zit te komen helpt ook niet mee om te gaan slapen. Maar dat is juist goed dat hij dat doet! Het motiveert enorm om langer te blijven kijken en met een beetje geluk blijft het noorderlicht ook nog langer en wordt het intenser! 😀

Vandaag stond een paar uur Tromso op het programma. Onderweg er naartoe hebben we meerdere zee arenden gezien en een eland! Super leuk. De natuur waar we doorheen reden was heel mooi en we hebben ook een fotostop gemaakt.

Tromso was best geinig voor een paar uur. We hadden 3 uur om rond te lopen. Als we een hele dag hadden gehad hadden we nog wel naar een museum kunnen gaan, maar met 3 uur gaat dat niet lukken als je ook het stadje een beetje wilt zien. Het stelt niet veel voor. Er is 1 winkelstraat. We zijn nog wel even de brug op gelopen richting de ijskathedraal, zodat we uitzicht hadden over Tromso. Ondanks de bergen op de achtergrond vond ik dit wat tegenvallen, omdat er vooral veel industrie te zien is. De Hurtigruten kwam de haven binnen. We hebben even overwogen toen we naar noorderlichtreizen aan het kijken waren om met deze boot te gaan, maar we waren bang dat je dan veel beweging hebt van het schip en het dus moeilijk is om foto’s te maken. Toch leuk om de boot even te zien.

Op de terugweg naar Sommaroy gingen we via een andere weg, dit keer door de bergen. Mijn favoriet natuurlijk! 😀 Inmiddels was het alweer donker aan het worden (15:30!) en was er een supermooie lucht. Roze, oranje en geel. Ook dit valt onder “nordic lights”. Ik vond wolken en roze luchten altijd al heel mooi, maar door wat ik hier in Lapland en Noorwegen allemaal zie wil ik hier nog meer over weten. Misschien eens kijken of ik hier iets leuks mee kan doen.

De noorderlicht vooruitzichten waren goed, dus het zou zelfs al kunnen dat voor het eten noorderlicht zou komen. En ja hoor! Om een uur of 17:00 kwam er weer een appje! Noorderlicht! Hup, weer naar buiten. 😉 Gelukkig is het vandaag maar net over het vriespunt. We hebben nu alleen geen thermo overall meer, dus het is toch wel erg koud. Maar het noorderlicht was weer top! Het bewoog als een gek. Toen kwam het dilemma, gaan we eten of niet. Uiteindelijk zijn we maar gaan eten, in de hoop dat het daarna nog feller zou zijn.

Na het eten zijn we snel weer naar buiten gegaan. We zijn weer naar dezelfde plek gelopen als gisteren. Uitkijkend over een fjord. En het was weer super mooi! De hele lucht was groen! Mooie banen, pilaren en veel beweging. Ook kwam er weer roze bij kijken, tijdens een substorm van een paar minuten! Echt een mooi afscheidsvuurwerk dus voor onze laatste avond noorderlicht jagen. Om 22:45 zijn we maar terug gegaan naar het hotel. De vermoeidheid hakt erin en we hebben al zoveel moois gezien dat we eigenlijk een beetje verwend zijn. 😉

Wij realiseren ons heel goed dat het ook zo had kunnen zijn dat we de hele week geen noorderlicht zouden zien, dus onze score van 6 uit 7 dagen is gewoon bizar, waarvan wij er dus 1 gemist hebben! We hebben enorm veel geluk gehad!

Morgen mogen we nog 1 keer door de mooie omgeving rijden en dan vertrekt het vliegtuig weer richting Nederland.


Dag 8, Sommaroy naar Amsterdam

6:30 de wekker… De allerlaatste dag begint. Het is voorbij. 🙁

Onderweg naar het vliegveld van Tromso hadden we weer super mooie uitzichten. Met pastelkleuren in de lucht!

Ruben liep de week nog even door met wat we allemaal gedaan hebben. We hebben mega veel geluk gehad met het noorderlicht en het weer zat ook mee! 1 van de meest succesvolle groepen waren we. En zelfs de laatste avond, ondanks dat we al veel noorderlicht hadden gezien bleven we fanatiek jagen.

Hier dan nog ter afsluiting wat feitjes en opvallendheden:

– Ja, het is koud, maar we hadden het kouder kunnen treffen en door de thermo overalls die je krijgt valt het alles mee. Maar toch blijft het koud….  😉

– Wij wisten dit, maar het is goed om nog even te melden, omdat niet iedereen dit weet: Noorderlicht op plaatjes in de media en van reisorganisaties is niet wat je zelf ziet met het oog! (kan wel, maar ga er maar gewoon even niet vanuit, dan kan het alleen maar meevallen) Je camera ziet meer dan je ogen. Dit komt doordat je ogen in de nacht andere cellen gebruikt om te kijken, om grijstinten beter te kunnen onderscheiden. Kleuren kun je in de nacht dus minder goed waarnemen. Maar wij hebben zeker ook met onze ogen groen en paars gezien! 😀

– Het is niet vanzelfsprekend dat je noorderlicht gaat zien. Wij hadden alle factoren mee en misschien ook wel gewoon heel veel geluk.

– We hebben alleen maar dingen gedaan die we nooit hadden gedaan. Husky rijden, rendieren voeren, ijsvissen, lasso gooien, amethisten zoeken, 4 uur achtereen in de kou staan kijken naar dingen die gebeuren in de lucht (wie had dat gedacht haha)

– Het kan beter heel koud zijn dan net rond het vriespunt, want dan heb je tenminste mooie witte landschappen en niet van dat sneeuwprut.

– Een ander groot voordeel wanneer je op een plek bent waar het echt heel koud is, is dat je een thermo overall krijgt. Daar kan je mee in de sneeuw gaan liggen om naar het noorderlicht te kijken! 😀 Dat doe je toch minder snel in je eigen skibroek en winterjas. En het is gewoon veel warmer dan je eigen kleding.

– Lapland heeft hele mooie kleuren in de lucht. Natuurlijk het noorderlicht, maar ook de pastelkleuren rond zonsopgang en -ondergang.

– Rustig eten zit er hier niet in. Je wilt helemaal niet eten. Je wilt eigenlijk alleen maar naar buiten om te kijken of er al noorderlicht is en anders zit je op je telefoon de grafieken met bz waardes en zonnedeeltjes enzo en webcams in de buurt in de gaten te houden.

– Ze zijn hier wel dol op wortels bij het eten. Ik kan voorlopig even geen wortels meer zien!

– Kou met wind is heel anders dan kou zonder wind. De wind is allesbepalend in hoe je de kou voelt.

– Sneeuw is niet erg, opgeijsde sneeuwprut is wel erg!

– Sneeuw is niet koud als je net uit de sauna komt. 😉

– Auto’s/bussen kunnen normale snelheden rijden, omdat ze spikes in de banden hebben.

– Eigenlijk zou er met deze reis en fysiotherapeut mee moeten, want je nek knapt niet op van dat naar boven kijken…

– De kou verdooft helaas niet de pijn in mijn stuitje 😉  Mijn kussentje was mijn grootste vriend in de bus en het vliegtuig. Al verliest ook die zijn werking als de pijn gewoon te erg wordt.

Dat was het dan weer voor deze reis! Het is zeker een aanrader om eens te doen! En het is ook echt een meerwaarde om met een reis te gaan waarbij je een reisleider bij je hebt die alle verwachtingen in de gaten houdt en precies weet wanneer er wel en niet kans is om noorderlicht te zien. Wij zijn mensen tegen gekomen die ook stonden te kijken, maar niet wisten wat ze moesten zien. Ik denk omdat ze op zoek waren naar de kleuren die je op de doorsnee noorderlicht foto ziet.

Reisverslag Lapland jan/feb 2017
Getagd op:                    

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *